7

ΣΠΥΡΩΤΟ ΠΙΛΑΦΙ ΡΥΖΙΟΥ ΑΠΟ ΤΗΝ ΤΟΥΡΚΙΚΗ ΚΟΥΖΙΝΑ (SADE PİRİNÇ PİLAVI) ♦♦ RISO PILAF SEMPLICE (SADE PİRİNÇ PİLAVI)


ΣΠΥΡΩΤΟ ΠΙΛΑΦΙ ΡΥΖΙΟΥ ΑΠΟ ΤΗΝ ΤΟΥΡΚΙΚΗ ΚΟΥΖΙΝΑ 
(SADE PİRİNÇ PİLAVI)

Ενα απλό, απλούστατο αλλά σπυρωτό πιλαφάκι ρυζιού, φτιαγμένο με την παραδοσιακή συνταγή που χρησιμοποιούν στην τούρκικη κουζίνα. Sade στα τούρκικα σημαίνει απλό. Το σημαντικό είναι η προετοιμασία του ρυζιού, το πλύσιμο και το μούλιασμα πρίν το τελικό βράσιμο, το οποίο είναι πολύ σύντομο. Κάποιοι προσθέτουν και ζυμαρικό (φιδέ ή κριθαράκι), το οποίο πρώτα καβουρντίζουν για να πάρει καστανόξανθο χρώμα, ενώ προσθέτουν και το ανάλογο νερό (αναλογία : 1 φλ. ζυμαρικό και 2 φλ. νερό για 2 φλ. ρύζι).
Η δοσολογία είναι ενδεικτική και οι ποσότητες αυξομειώνονται αναλογικά.

Δόση : για 4 άτομα
Βαθμός δυσκολίας : μέτρια δύσκολο
Υλικά : 2 φλ. ρύζι για πιλάφι,
                3 φλ. βραστό νερό ή ζωμό,
                1 κ.σ. βούτυρο,
                2 κ.σ. ελαιόλαδο,
                1/2 κ.γ. ζάχαρη,
                1 κ.γ. αλάτι.
Προετοιμασία :
Για το πιλάφι μου χρησιμοποίησα ρύζι καρολίνα.
Βάλτε το ρύζι σε ενα τρυπητό και ξεπλύντε το καλά κάτω απο τρεχούμενο νερό. Βάλτε το σε ενα σκεύος και ρίξτε μέσα νερό βρύσης μέχρι να φτάσει ενα δάχτυλο επάνω απο το ρύζι. Αφήστε το να σταθεί 3-4 ώρες. Μπορείτε να επιταχύνετε τον χρόνο αναμονής, χρησιμοποιώντας καυτό νερό, και αφήνοντας το για 15-20 λεπτά. Οταν περάσει ο απαιτούμενος χρόνος, ρίξτε το ρύζι μέσα στο τρυπητό, ξεπλύνετε το πάλι καλά κάτω απο τρεχούμενο νερό, μέχρι αυτό να βγαίνει καθαρό, να έχει απομακρυνθεί δηλαδή όλο το άμυλο. Στραγγίστε το καλά.
Σε μια κατσαρόλα βάλτε το βούτυρο και το ελαιόλαδο και βάλτε την στη φωτιά. Μόλις ζεσταθεί, ρίξτε το ρύζι και σωτάρετε το μέχρι να γυαλίσει. Ρίξτε το ζεστό νερό ή ζωμο, το αλάτι και την ζάχαρη και σκεπάστε την κατσαρόλα. Δεν πρέπει να ανακατέψετε καθόλου το πιλάφι κατά την διάρκεια του μαγειρέματος! Αφήστε το να σιγοβράσει για 15 λεπτά περίπου, σε μέτρια φωτιά, μέχρι να απορροφηθεί το νερό και σχηματιστούν στην επιφάνεια του τρύπες.
Κατεβάστε την κατσαρόλα απο την φωτιά και αφήστε το να σταθεί 10 λεπτά. Ανοίξτε την κατσαρόλα, σκεπάστε με μια καθαρή πετσέτα (δεν πρέπει να μυρίζει μαλακτικό!!) ή διπλό φύλλο χαρτί κουζίνας και τοποθετήστε απο επάνω ξανά το καπάκι. Αφήστε το να σταθεί για ακόμη 20 λεπτά.
Κάποιοι συνηθίζουν να προσθέτουν και 1 κ.γ. χυμό λεμονιού, για να κάνουν το ρύζι πιο σπυρωτό. Αυτή είναι μια παλιά πρακτική, που έμεινε απο την εποχή που τα ρύζια δεν ήταν τόσο καλά επεξεργασμένα και βοηθούσε στο να αποκτήσει το πιλάφι λευκό χρώμα!
Με ενα ξύλινο κουτάλι αφρατέψτε το πιλάφι και σερβίρετε το κατ΄ευθείαν ή βάλτε το σε ενα μικρό φορμάκι ή μπωλάκι για να του δώσετε ωραίο σχήμα.
Το πιλάφι διατηρείται στο ψυγείο για 2-3 μέρες και παραμένει σπυρωτό.            



RISO PILAF SEMPLICE 
(SADE PİRİNÇ PİLAVI)

Riso pilaf semplice (sade in turco significa semplice), preparato con il metodo tradizionale della cucina turca. Questo metodo è semplicissimo e consiste al lavaggio del riso, per allontanare l' amido per poter preparare un pilaf con chicchi ben distaccati tra di loro e certo per niente cremoso. Alcuni aggiungono anche della pasta minuta (risoni o cappelli d'angelo spezzettati) che la fanno prima rosolare (come abbiamo fatto con l' agem pilaf), e così il pilaf risulta più colorato e più impressionante. Altri ancora preferiscono un pilaf addiritura candido e per questo scopo aggiungeono qualche goccia di succo di limone.

Dosi : per 4 persone
Difficoltà : media
Ingredienti : 2 tazze di riso per pilaf,
                            3 tazze di acqua calda o brodo,
                            1 cucchiaio di burro,
                            2 cucchiai di olio extravergine di oliva,
                            1/2 cucchiaino di zucchero,
                            1 cucchiaino di sale.
Preparazione :
Per preparare il mio pilaf, ho utilizzato un riso a chichi di media grandezza, molto comune in Grecia, che si chiama carolina. 
Ponete il riso in un colapasta e sciacquatelo bene sotto acqua corrente. Trasferite in un recipiente e aggiungete acqua dal rubinetto, fino a raggiungere un dito sopra la superficie del riso. Lasciate riposare per 3-4 ore. Per fare sbriciare la procedura potete anche aggiungere dell' acqua bollente e lasciare riposare 15-20 minuti. Trascorso il tempo necessario, trasferite il riso nel colapasta, sciacquatelo di nuovo, fino che l'acqua esca trasparente, segno che si è allontanata la maggior parte dell' amido. Scolatelo molto bene. 
Ponete il burro e l' olio in una pentola e portate sul fuoco. Appena scaldato aggiungete il riso e fate tostare fino a cominciare a diventare transparente. Aggiungete l' acqua o il brodo bollente, il sale e lo zucchero e coprite la pentola. Potete aggiungere anche un cucchiaino scarso di succo di limone, se volete un riso pilaf candido! Lasciate cuocere a fuoco moderato per 15 minuti ca,  senza mescolare mai, e fino che l' acqua di cottura viene assorbita e si formano dei bucchi sulla sua superficie. 
Ritirate dal fuoco e lasciate riposare per una decina di minuti. Aprite la pentola, coprite con un panno pulito (attenzione! non deve avere odore di detersivo!) e coprite di nuovo. Lasciate riposare per 20 minuti ancora.
Con un cucchiaio di legno mescolate il riso per dargli volume. Servitelo subito o ponetelo in un stampino o coppetta per modellarlo.
Il riso pilaf sade si conserva nel frigo per un paio di giorni.


16

ΣΟΚΟΛΑΤΕΝΙΟΣ ΧΑΛΒΑΣ ΜΕ ΑΜΥΓΔΑΛΑ ΚΑΙ ΠΟΡΤΟΚΑΛΙ // HALVA AL CIOCCOLATO MANDORLE E SCORZA D' ARANCIA CANDITA


ΣΟΚΟΛΑΤΕΝΙΟΣ ΧΑΛΒΑΣ ΜΕ ΑΜΥΓΔΑΛΑ ΚΑΙ ΠΟΡΤΟΚΑΛΙ

Τελικά κάθε φορά που πάω να φτιάξω χαλβά δοκιμάζω μια νέα παραλλαγή και κάποιες απο αυτές μας αρέσουν ιδιαίτερα! Αυτός ο σοκολατένιος χαλβάς με τα αμύγδαλα, τα κομματάκια φλούδας πορτοκαλιού και μια ιδέα καφέ, αγαπήθηκε με ... την πρώτη μπουκιά και έχει επαναληφθεί αρκετές φορές μέχρι τώρα. Μπορείτε να τον κάνετε και νηστίσιμο (αφού διανύουμε και εποχή νηστείας), αντικαθιστώντας το γάλα με νερό.

Δόση : για 8-10 άτομα
Βαθμός δυσκολίας : εύκολο
Υλικά : ¾ φλ. σησαμέλαιο  (125ml),
                1 ½ φλ. καστανή ζάχαρη demerara (400gr),
                1/2 φλ. αμυγδαλόψυχα ασπρισμένη (70gr),
                2 φλ. σιμιγδάλι χοντρό (300gr),
                1 ½ φλ. γάλα (330ml) ζεστό,
                2 ½  φλ. νερό (550ml) ζεστό,
                100gr ψιλοκομμένη κουβερτούρα 50% κακάο,
                1 κ.σ. στιγμιαίο καφέ,
                50gr ψιλοκομμένη ζαχαρωμένη φλούδα πορτοκαλιού.
για το σερβίρισμα : κανέλα.
Προετοιμασία :
Βάλτε το σησαμέλαιο σε μια κατσαρόλα με χοντρό πάτο και βάλτε την στη φωτιά. Μόλις ζεσταθεί, προσθέστε το σιμιγδάλι και την αμυγδαλόψυχα και καβουρντίστε τα μέχρι να πάρουν ωραίο καστανόξανθο χρώμα. Προσθέστε την ζάχαρη και την ζαχαρωμένη φλούδα πορτοκαλιού και αναμείξτε καλά. Κατεβάστε την κατσαρόλα απο την φωτιά και προσθέστε προσεκτικά το γάλα και το νερό (μπορεί να πιτσιλίσουν), τα οποία καλό θα είναι να είναι ήδη ζεστά. Προσθέστε την κουβερτούρα και τον στιγμιαίο καφέ και αναμείξτε. Βάλτε την κατσαρόλα πάλι επάνω στην φωτιά και αναμιγνύετε συνεχώς, μέχρι να απορροφηθούν τα υγρά και να αρχίσει να ξεκολλάει απο τα τοιχώματα της κατσαρόλας. 
Αδειάστε την κατσαρόλα μέσα σε μια φόρμα, σκεπάστε με μια καθαρή πετσέτα (προσοχή να μην μυρίζει μαλακτικό!) ή με διπλό χαρτί κουζίνας, και αφήστε το μέχρι να κρυώσει. 
Ξεφορμάρετε τον χαλβά σε ενα πιάτο. Μπορείτε να τον πασπαλίσετε με κανέλα.


HALVA AL CIOCCOLATO, MANDORLE E SCORZA D' ARANCIA CANDITA

La halva è un dolce che ci piace tanto in famiglia! E la soluzione facile e veloce quando c'è voglia di dolce, e perdippiù è versatile, siccome si può prepararlo in mille modi diversi! Questa versione al cioccolato è stato un colpo di fulmine dal primo boccone, e la sua preparazione è stata ripetuta parecchie volte finora. Potete omettere il latte, aumentando rispettivamente la quantità d' acqua.

Dosi : per 8-10 persone
Difficoltà : facile
Ingredienti : ¾ di tazza (125ml) olio di semi (io di sesamo),
                            1 ½ tazza zucchero di canna demerara  (400gr),
                            1/2 tazza mandorle sbucciate (70gr),
                            2 tazze di semolino grosso (300gr),
                            1 ½ tazza (330ml) di latte fresco intero caldo,
                            2 ½  tazze (550ml) acqua calda,
                            100gr di cioccolato fondente al 50% cacao tritato,
                            1 cucchiaio di caffè liofilizzato,
                           50gr di scorza d'arancia candita a pezzettini.
per la finitura : cannella in polvere.
Preparazione : 
Versate l' olio in una pentola a fondo spesso e portate sul fuoco. Appena scaldato aggiungete le mandorle e il semolino e fate tostare a fuoco moderato, fino a prendere un bel colore dorato. Aggiungete lo zuccero e i canditi, mescolate per un paio di minuti e ritirate la pentola dal fuoco. Aggiungete il latte e l' acqua, preferibilmente caldi, con cautela, perchè c'è pericolo di schizzare. Mescolate, aggiungete anche il cioccolato tritato ed il caffè liofilizzzato, mescolate ancora e riportate la pentola sul fuoco. Lasciate cuocere a fuoco moderato, senza smettere di mescolare (per non attaccare al fondo) fino che la halva diventi abbastanza consistente e comincia a staccarsi dalle pareti della pentola (al modo che si prepara la polenta).
Versate la halva in un stampo (di qualsiasi forma, io ho utilizzato un stampo da budino), livellate e coprite con un panno (attenzione non deve avere odore di detersivo!) o con doppio foglio di carta assorbente. Lasciate riposare fino a raffreddare completamente.
Sformate la halva in un piatto di portata. Se vi piace, cospargete con cannella macinata.
Si conserva anche fuori frigo per parecchi giorni.


12

ΠΕΣΤΟ ΜΕ CAVOLO NERO ♦♦ PESTO DI CAVOLO NERO


ΠΕΣΤΟ ΜΕ CAVOLO NERO

Ακόμη μια συνταγή με cavolo nero!
Αυτή η συνταγή πραγματικά με ενθουσίασε! Λίγα τα υλικά αλλά εξαιρετικά γευστικό το τελικό αποτέλεσμα. Πραγματικά αξίζει να ψάξετε να βρείτε το cavolo nero μόνο και μόνο για να δοκιμάσετε αυτή την συνταγή! 
Για το πιο φημισμένο πέστο, αυτό του βασιλικού. έχουμε μιλήσει εκτενώς στο παρελθόν (εδώ). Στο πέστο που σας παρουσιάζω σήμερα, στην θέση του βασιλικού, έχουμε το cavolo nero, στην θέση των κουκουναριών τα αμύγδαλα, ενώ δεν λείπουν το σκόρδο, το τυράκι (εδώ κεφαλοτύρι) και το ελαιόλαδο. 
Είναι φανταστικό επάνω σε μια ζεστή μακαρονάδα, μπορώ να σας πω οτι μου άρεσε περισσότερο απο το κλασσικό πέστο του βασιλικού! Επίσης είναι εξαιρετικό επάνω σε φρυγανισμένο ψωμάκι (μπρουσκέττα) και μένει μόνο να το δοκιμάσω σε κάποια σάλατα.

Δόση : δυο μικρά βαζάκια
Βαθμός δυσκολίας : εύκολο
Υλικά : 1 δεματάκι cavolo nero (20 φύλλα),
                 1 μεγάλη σκελίδα σκόρδο,
                 120 gr αμυγδαλόψυχα ασπρισμένη,
                 120 gr κεφαλοτύρι,
                 παρθένο ελαιόλαδο,
                 θαλασσινό αλάτι.
Προετοιμασία :
Πλύντε καλά το cavolo nero και αφαιρέστε το κεντρικό σκληρό νεύρο των φύλλων. Ζεματίστε το για 5-6 λεπτά, μέχρι να μαλακώσει. Εγω το έβαλα στον ατμομάγειρα για περίπου 6 λεπτά. Στραγγίστε το και αφήστε το να κρυώσει. Το τελικό βάρος του βρασμένου cavolo nero ήταν περίπου 300 γρ.
Βάλτε στο μούλτι την αμυγδαλόψυχα και το σκόρδο και χτυπηστε τα διακεκομμένα. Εγώ δεν τα άφησα να γίνουν τελείως αλοιφή. Προσθέστε το cavolo nero και χτυπηστε και πάλι τα υλικά μέχρι να αναμειχθούν καλά. Προσθέστε το κεφαλοτύρι και σταδιακά το ελαιόλαδο, μέχρι να γίνει κρεμώδες. Το ελαιόλαδο μην το τσιγγουνευτήτε, θα σας βοηθήσει και στην συντήρηση του. Δοκιμάστε και αλατίστε αναλόγως.
Το πέστο με cavolo nero, μπορείτε να το διατηρήσετε για μερικές μέρες στο ψυγείο, μέσα σε ενα βαζάκι με λίγο λαδάκι να καλύπτει την επιφάνεια του. Αν θέλετε να το διατηρήσετε για μεγαλύτερο χρονικό διάστημα, θα πρέπει να το καταψύξετε.
Αν το χρησιμοποιήσετε σε μακαρονάδα, μην ξεχάσετε να το αραιώσετε με λίγο απο το ζουμί των μακαρονιών, ώστε να μπορέσει να δέσει πιο ωραία μαζί τους!


PESTO DI CAVOLO NERO

Adesso che ho scoperto il cavolo nero, voglio assagiare vari piatti con protagonista lui!
Questo pesto semplice ma tanto saporito, mi ha conquistata subito! Credo che vale trovare il cavolo nero solo per prepararlo! Ho dato anche un tocco greco alla mia interpretazione della ricetta toscana, aggiungento il kefalotyri nel posto del pecorino, che peraltro rassomigliano tanto. 
Devo confessare che questo pesto mi è piaciuto più del genovese! Ottimo per condire la pasta e ancora buonissimo in bruschette!

Dosi : per due barattoli
Difficoltà : facile
Ingredienti : 1 mazzo di cavolo nero (20 foglie),
                              1 grosso spicchio d' aglio,
                              120 gr di mandorle sgusciate,
                              120 gr di formaggio greco kefalotyri (o pecorino),
                              olio extravergine di oliva,
                              sale marino q.b.
Preparazione :
Lavate il cavolo nero e eliminate il nervo duro centrale. Sbollentate per 5-6 minuti, per intenerire. Io l' ho fatto cuocere al vapore per ca.6 di minuti. Sgocciolate e lasciate raffreddare. Il peso del cavolo nero coto e scolato era 300gr ca.
Nel triatutto ponete le mandorle con l' aglio e frullate. Aggiungete il cavolo nero e frullate ancora fino ad amalgamare il tutto. Aggiungete il formaggio e gradatamente l' olio, fino a rendere il composto cremoso. Regolate di sale. 
Potete conservare il pesto nel frigo per qualche giorno, chiuso in un barattolo di vetro e coperto con un filo d' olio. Se volete conservarlo più a lungo, allora dovete congelarlo.
Se volete utilizzarlo per condire la pasta, non dimenticare di allungarlo con un mestolo dal brodo di cottura della pasta. 

6

ΩΜΗ ΣΑΛΑΤΑ ΜΕ CAVOLO NERO, ΞΥΝΟΜΗΛΟ ΚΑΙ ΡΟΔΙ ♦♦ INSALATA CRUDA AL CAVOLO NERO, MEAL VERDE E MELOGRANO


ΩΜΗ ΣΑΛΑΤΑ ΜΕ CAVOLO NERO, ΞΥΝΟΜΗΛΟ ΚΑΙ ΡΟΔΙ

Οταν ανακάλυψα το cavolo nero είχα την εντύπωση οτι καταναλώνεται μόνο βρασμένο. Ψάχνοντας για πιθανές χρήσεις του στην μαγειρική, εκτός απο την ribollita (σούπα με φασόλια) κάπου είδα οτι μπορεί να φαγωθεί και ωμό και μάλιστα είναι πολύ ωφέλιμο, αφού δεν καταστρέφονται οι πολύτιμες βιταμίνες του. Το δοκίμασα λοιπόν, και η γεύση του μου θύμισε την αίσθηση που έχω όταν τρώω ρόκα (που σημειωτέον δεν μου αρέσει...), δηλαδή έχει κάτι το πικάντικο και αμυδρά καυστικό, που ίσως σε κάποιους δεν αρέσει. Καθώς είναι η εποχή και για τα ρόδια, σκέφτηκα να το συνδυάσω με αυτά, αλλά και με το ξινόμηλο. Το αποτέλεσμα προσωπικά μου άρεσε, γι' αυτό και σας το παρουσιάζω.

Δόση : για 2 άτομα
Βαθμός δυσκολίας : εύκολο
Υλικά : 10 φρέσκα φύλλα απο cavolo nero,
                 1/2 ξυνόμηλο,
                 2 κ.σ. σπόρια ροδιού,
                 1 κ.σ. καρύδια χροντροσπασμένα,
                 θαλασσινό αλάτι.
vinaigrette : 2 κ.σ. πετιμέζι ροδιού,
                         1 κ.σ. ελαιόλαδο παρθένο έξτρα,
                         1 κ. καφέ μηλόξυδο.
Προετοιμασία :
Πλύντε τα φύλλα απο το cavolo nero, αφαιρέστε το κεντρικό σκληρό νευρο τους και κόψτε τα σε λεπτές λωρίδες. Πασπαλίστε το με 1-2 πρέζες αλάτι και πιέστε με τα χέρια σας, μέχρι να φαίνεται σαν μαραμένο (όπως κάνουμε με το λάχανο).
Καθαρίστε το ξυνόμηλο και κόψτε το σε κυβάκια (μπορείτε να αφήσετε την φλούδα του).
Σπάστε τα καρύδια με τα δάχτυλά σας σε χοντρά κομμάτια.
Βάλτε το cavolo nero  σε ενα πιάτο σαλάτας, ρίξτε απο επάνω τα κομμάτια του μήλου και τα σπόρια του ροδιού.
Χτυπήστε μαζί όλα τα υλικά για την βιναιγκρέτ, ώστε να γαλακτωματοποιηθεί. Αν δεν έχετε πετιμέζι ροδιού, μπορείτε να χρησιμοποιήσετε ξύδι μπαλσάμικο αλλά θα αφαιρέσετε το επιπλέον ξύδι της συνταγής.
Περιχύστε την σαλάτα με το ντρέσσινγκ. Σκορπίστε τα σπασμένα καρύδια και σερβίρετε.


INSALATA CRUDA AL CAVOLO NERO, MELA VERDE E MELOGRANO

Quando ho scoperto il cavolo nero, avevo l' impressione che viene consumato solo cucinato. Cercando informazioni su di esso, ho visto però che può essere consumato anche crudo. Adoro le insalate crude, perchè si capisce il vero sapore degli ortagi e perchè conservano le loro preziose vitamine, di solito distrutte se vengono poi cotti... Così ho masticato una foglia cruda e mi ha fatto pensare subito al sapore pungente e piccante della rucola (che ammetto che non mi piace poi tanto...). Siccome è pure la stagione dei melograni e ne ho un melograno stracarico di frutti nel cortile, ho pensato di abbinare il cavolo nero ai loro chicci meravigliosi. Siccome poi aveva bisogno anche di un tocco di acido, ho deciso di aggiungere mela verde acida e un pochino di aceto di mele.
Il risultato mi è piaciuto e così ve lo presento!

Dosi : per 2 persone
Difficoltà : facile
Ingredienti : 10 foglie di cavolo nero
                              1/2 mela verde,
                              2 cucchiai di chicchi di melograno,
                              1 cucchiaio di noci tritate grossolanemente,
                              sale marino.
vinaigrette : 2 cucchiai di petimesi di melograno,
                         1 cucchiaio di olio extravergine di oliva,
                         1 cucchiaino di aceto di mele.
Preparazione :
Lavate bene le foglie del cavolo nero, eliminate la parte centrale dura e tagliate a listarelle. Cospargete di un paio di pizzichi di sale marino e massaggiate con le mani, fino che assumono l' aspetto di cotto.
Eliminate il torsolo e semi della mela (meglio lasciare la buccia) e tagliatela a cubetti.
Con le vostre mani, tritate grossolanemente le noci.
In un piatto fondo per l' insalata, ponete il cavolo nero, i pezzi di mela e cospargete i chicchi di melograno.
Frullate insieme tutti gli ingredienti per la vinaigrette e versatele sull' insalata.
Cospargete infine delle noci e servite.

5

ΜΑΡΜΕΛΑΔΑ ΜΗΛΟ ΜΕ ΖΑΧΑΡΩΜΕΝΟ ΤΖΙΝΤΖΕΡ // CONFETTURA DI MELE E ZENZERO CANDITO


ΜΑΡΜΕΛΑΔΑ ΜΗΛΟ ΜΕ ΖΑΧΑΡΩΜΕΝΟ ΤΖΙΝΤΖΕΡ

Υπέροχη κρεμώδης μαρμελάδα μήλο. ενισχυμένη με την σπιρτάδα του τζίντζερ και της κανέλας.

Βαθμός δυσκολίας : πολύ εύκολο
Υλικά : 1 Kg μήλα καθαρισμένα,
                 650gr καστανή ζάχαρη demerara,
                 50gr μέλι ανθέων,
                 50gr ζαχαρωμένο τζίντζερ,
                 1/2 κ.γ. κανέλα σε σκόνη,
                 τον χυμό απο ενα λεμόνι.
Προετοιμασία :
Καθαρίστε τα μήλα και κόψτε τα σε μικρά κομματάκια. Βάλτε τα μέσα σε ενα σκεύος, σκεπάστε τα με την ζάχαρη και αφήστε τα να σταθούν για 2-3 ώρες.
Κόψτε το ζαχαρωμένο τζίντζερ σε μικρά κομματάκια.
Μεταγγίστε τα μήλα με την ζάχαρη και το ζουμάκι τους σε μια κατσαρόλα, προσθέστε όλα τα υπόλοιπα υλικά και βάλτε την στην φωτιά. Αφήστε την μαρμελάδα να βράσει για 15-20 λεπτά, μέχρι να πηκτώσει. Ομογενοποιήστε με το ραβδομπλέντερ.
Οταν η μαρμελάδα δέσει και όσο είανι καυτή, γεμίστε με αυτήν αποστειρωμένα βάζα. Κλείστε τα καπάκια τους, αναποδογυρίστε τα και αφήστε τα να κρυώσουν αναποδογυρισμένα.
Διατηρείται σε μέρος δροσερό και σκοτεινό.


CONFETTURA DI MELE E ZENZERO CANDITO

Cremosa confettura di mele aromatizzata ed insaporita di spezie : zenzero e cannella.

Difficoltà : facile
Ingredienti : 1 Kg di mele (polpa),
                             650gr di zucchero di canna demerara,
                             50gr di miele di fiori,
                             50gr di zenzero candito,
                             1/2 cucchiaino di cannella in polvere,
                             il succo da 1 limone.
Preparazione :
Sbucciate le mele, eliminate torsolo e semi e tagliate a pezzettini. Metteteli in un recipiente, coprite con lo zucchero e lasciate macerare per 2-3 ore. 
Tagliate lo zenzero candito a pezzettini.
Trasferite le mele con lo zucchero ed il loro sughetto in una pentola. Aggiungete tutti gli ingredienti restanti e portate sul fuoco. Lasciate cuocere a fuoco moderato per 15-20 minuti, fino a comiciare a rapprendere. Frullate con un frullatore ad immersione e lasciate cuocere per qualche minuto ancora, fino ad ottenere la consistenza desiderata.
Prima che la confettura si raffredda, riempite subito dei barattoli precedentemente sterilizzati. Coprite coi loro coperchi, capovolgete e lasciate raffreddare capovolti.
Si consreva in luogo fresco e buio.


15

ΠΕΝΝΕΣ ΜΕ CAVOLO NERO ΚΑΙ ΡΙΚΟΤΤΑ ♦♦ PENNE CON CAVOLO NERO E RICOTTA


ΠΕΝΝΕΣ ΜΕ CAVOLO NERO ΚΑΙ ΡΙΚΟΤΤΑ

Ακόμη μια γρήγορη μακαρονάδα με ... ιταλικό αέρα!
Αν δεν βρείτε cavolo nero μπορείτε να χρησιμοποιήσετε στην θέση του σπανάκι ή μπρόκολο. Επίσης αντί για μπέϊκον μπορείτε να βάλετε χωριάτικο λουκάνικο!

Δόση : για 4 άτομα
Βαθμός δυσκολίας : εύκολο
Υλικά : 400gr ζυμαρικά πέννες,
                250gr cavolo nero καθαρισμένο,
                250gr ρικόττα,
                200gr μπέϊκον,
                4 κ.σ. παρθένο ελαιόλαδο,
                φρεσκοτριμμένο πιπέρι,
                αλάτι.
Προετοιμασία :
Πλύντε το cavolo nero, αφαιρέστε τα σκληρά μέρη και κόψτε το σε λωρίδες. 
Κόψτε το μπέϊκον σε κομματάκια.
Βάλτε το νερό για τα ζυμαρικά να βράζει. Μόλις είναι έτοιμο, ρίξτε 1 κ.γ. αλάτι και τις πέννες.
Παράλληλα, ξεκινήστε να ετοιμάζετε την σάλτσα.
Σε ενα ευρύχωρο τηγάνι ή σωτέζα, βάλτε 1 κ.σ. ελαιόλαδο και βάλτε το στην φωτιά. Μόλις ζεσταθεί προσθέστε το μπέϊκον και σωτάρετε το μέχρι να ροδίσει. Βγάλτε το απο το τηγάνι και κρατήστε το στην άκρη. 
Προσθέστε το υπόλοιπο ελαιόλαδο και μόλις ζεσταθεί, ρίξτε μέσα και το cavolo nero. Σωτάρετε το μέχρι να μαραθεί. Προσθέστε λίγο απο τον ζωμό των ζυμαρικών, αλατίστε και αφήστε το να σιγοβράσει για 8-10 λεπτά, μέχρι να μαλακώσει μεν, αλλά να παραμείνει τραγανό.
Βάλτε την ρικόττα σε ενα σκεύος και προσθέστε μια κουτάλα απο τον ζωμό των ζυμαρικών. Αναμείξτε μέχρι να διαλυθεί η ρικόττα και να γίνει κρεμώδης. Προσθέστε την στο τηγάνι με το cavolo nero και αφήστε να σιγοβράσει για κανα-δυο λεπτά.
Στο εν τω μεταξύ, σουρώστε τις πέννες, που θα πρέπει να είναι βρασμένες αλ ντέντε. Κρατήστε στην άκρη κανα-δυο κουτάλες απο τον ζωμό των ζυμαρικών, γιατί μπορεί να χρειαστούν για την σάλτσα. Προσθέστε τις πέννες στο τηγάνι με την σαλτσα, προσθέστε και το μπέϊκον, αναμείξτε και κατεβάστε το σκεύος απο την φωτιά. Αν είναι πολύ στεγνά, προσθέστε πάλι λίγο απο τον ζωμό.
Αφήστε τα να σταθούν 5-10 λεπτά και σερβίρετε αμέσως.


PENNE CON CAVOLO NERO E RICOTTA

Un piatto di pastasciutta veloce e sostanzioso!
Potete sostituire la pancetta con salciccia. 

Dosi : per 4 persone
Difficoltà : facile
Ingredienti : 400gr di penne rigate,
                              250gr di cavolo nero già pulito,
                              250gr di ricotta,
                              200gr di pancetta affumicata tesa,
                              4 cucchiai di olio extravergine di oliva,
                              pepe macinato,
                              sale.
Preparazione :
Lavate il cavolo nero ed eliminate le parti dure. Tagliate a listarelle.
Tagliate la pancetta a pezzettini.
Preparate la pentola per cuocere la pasta. Portate sul fuoco e appena arriva ad  ebbolizone aggiungete un cucciaino di sale e la pasta.
Nel frattempo, cominciate a preparare il condimento.
In un tegame capiente, versate un cucchiaio d' olio e portate sul fuoco. Appena scaldato, aggiungete la panceta e fate rosolare. Quando sarà bella croccante, eliminatela dal tegame e tenetela da parte.
Aggiungete il resto dell' olio e appena scaldato aggiungete anche il cavolo nero. Saltate per qualche minuto, aggiungete qualche cucchiaio dal brodo di cottura della pasta, regolate di sale e lasciate cuocere per 8-10 minuti fino ad intenerire.Il cavolo nero deve restare croccante.
Ponete la ricotta in un recipiente, aggiungete un mestolo dal brodo di cottura della pasta e mescolate fino a prendere una crema.Versatela al tegame, mescolate e lasciate cuocere per un paio di minuti per insaporirsi.
Nel frattempo scolate la pasta, tenendo qualche mestolo di brodo di cottura da parte, e versatela nel tegame. Aggiungete anche la pancetta e mescolate. Se risulta troppo asciutta aggiungete qb. dal brodo tenuto da parte. Lasciate riposare per una decina di minuti.
Servite le penne al cavolo nero e ricotta subito!


9

CAVOLO NERO


CAVOLO NERO

Το cavolo nero είναι ενα λαχανικό που κανονικά δεν κυκλοφορεί στη  Ελλάδα. Το βρήκα όμως στην λαϊκη της γειτονιάς μου και δεν πίστευα στα μάτια μου όταν το είδα! Η κυρία μάλιστα που το πουλούσε, μου το σύστησε ως "ενα ιταλικό χορταράκι που το λένε ραβέντι". Βέβαια το cavolo nero δεν έχει καμμία συγγένεια ή ομοιότητα με το ραβέντι ... Αποφάσισα λοιπόν να σας το παρουσιάσω, και επειδή το χρησιμοποίησα σε διάφορες συνταγές μου, αλλά και για να γνωρίζετε τι είναι και πως χρησιμοποιείται, αν το συναντήσετε κι εσείς σε καμμιά λαϊκή ...
Το όνομα του (cavolo nero) θα μπορούσε να μεταφραστεί ως : μαύρο λάχανο. Και όντως πρόκειται για ενα είδος λαχανίδας, δηλαδή για ενα είδος λάχανου που δεν σχηματίζει "κεφάλι". Η επιστημονική του ονομασία είναι : Brassica oleracea L. var acephala sabellica. Είναι μια απο τις πιο αρχαλιες ποικιλίες λάχανου, είναι γνωστό οτι μια προγενέστερη ποικιλία του, την καλλιεργούσαν στην περιοχή της Τοσκάνης απο την Ρωμαϊκη εποχή ακόμη, παρ' όλα αυτά σήμερα, ακόμη και στην Ιταλία, βασική χώρα παραγωγής του, κατατάσσεται στα σπάνια είδη. Στην Ιταλία καλλιεργείται κυρίως στην Τοσκάνη (είναι γνωστό και ως cavolo nero di Toscana) αλλά και στο Salento (Puglia - Απουλία). Το όνομα του το πήρε απο τα πολύ σκουρόχρωμα πρασινα, σχεδόν μελανά φύλλα του. Το φυτό αποτελείται απο ενα κεντρικό στέλεχος, απο το οποίο φυτρώνουν αντικρυστά τα φύλλα. Τα φύλλα, που είναι και το βρώσιμο μέρος του φυτού, είναι λογχοειδή, μήκους 30-40 εκ. και έχουν χαρακτηριστική υφή και μοιάζουν σαν να αποτελούνται απο πολυάριθμες φυσσαλίδες. Είναι ενα φυτό γενικά πολύ ανθεκτικό, που αντέχει στις χαμηλές θερμοκρασίες, ενώ η περίοδος συγκομιδής του διαρκεί απο τον Οκτώβριο έως και τις αρχές της άνοιξης. Είναι δε τόσο ανθεκτικό, που σε περιοχές με ήπιο κλίμα, τα φυτά μπορεί να διατηρηθούν μέχρι 2-3 χρόνια και να φτάσουν σε ύψος εως και 2 μέτρα, να γίνουν δηλαδή σαν δεντράκια! Οπως ισχύει και για τα υπόλοιπα είδη λάχανου, είναι πιο νόστιμο μετά τις πρώτες παγωνιές! Ειδικά τα φύλλα του cavolo nero, γίνονται πιο τρυφερά και πιο γλυκά.
Πως το χρησιμοποιούμε : κατ' αρχήν πρέπει να σας πως οτι η γεύση του μοιάζει πιο πολύ στο μπρόκολο. Το κεντρικό νεύρο του φύλλου είναι σκληρό όσο πάμε προς την βάση του και πρίν μαγειρευτεί, καλό είναι να αφαιρεθεί και να κρατήσουμε μόνο τα τρυφερά μέρη. Μπορεί να καταναλωθεί ωμό σε σαλάτες, σε μικρή ποσότητα συνήθως, καθώς η γεύση του είναι ένονη και πικάντικη. Συνήθως μαγειρεύεται ή τρώγεται βραστό, πάλι σαν σαλάτα. Επίσης τρώγονται και τα άνθη του, τα οποία βγαίνουν σε ταξιανθίες λευκού χρώματος και θα τα βρείτε πιο σπάνια κατά την περίοδο της άνοιξης. Τα άνθη χρησιμοποιούνται πριν ανοίξουν, όπως το μπρόκολο.
Το cavolo nero είναι το βασικό συστατικό μιας παραδοσιακής σούπας της Τοσκάνης, της λεγόμενης ribollita (σημαίνει ξαναβρασμένη). Ταριάζει πολύ με το χοιρινό κρέας. Τρώγεται βραστό σαν σαλάτα με λαδολέμονο. Το προσθέτουν επίσης σε φριτάτες και σε πίτες. 
Διατηρείται στο ψυγείο για αρκετές ημέρες, καλά κλεισμένο σε μια σακκούλα. Αν μείνει όμως αρκετές ημέρες πικρίζει. Αν θελήσετε να το καταψύξετε, θα πρέπει πρώτα να το ζεματίσετε.
Οσο για την διατροφική του αξία, το cavolo nero περιέχει κάλιο, ασβέστιο, λουτεϊνη και βιταμίνες A, C και Κ. Δεν περιέχει λιπαρά και πρακτικά δεν έχει θερμίδες.

Η άχρηστη πληροφορία : το διακοσμητικό λάχανο, που βλέπετε σε παρτέρια κατά τους χειμωνιάτικους μήνες, και που τα φύλλα της κορφής του έχουν λευκό ή λιλά χρώμα, ανήκει στο ίδιο είδος με το cavolo nero και είναι επίσης εδώδιμο!

Εδω μπορείτε να δείτε ενα βίντεο σχετικά με την καλλιέργεια του cavolo nero.



CAVOLO NERO

Il cavolo nero, è un' ortaggio che certo non aspettavo mai di imbattere su di lui in Grecia! L' ho trovato però sul banco di un coltivatore, proprio nel mercatino aperto che si svolge nel mio vicinato, e non credevo ai miei occhi! La signora che lo vendeva me l' ha presentato come "una erba italiana che si chiama rabbarbaro".  Ero più che certa che rabbarbaro non era, ma poi non potevo ricordare di che cosa si trattava esattamente. Grazie ai miei amici italiani in FB, subito è stata rivelata la sua vera identità e certo io, non ho mancato all' occasione di assagiarlo nella mia cucina in vari modi!
Il nome scientifico della pianta da dove deriva è : Brassica oleracea L. var acephala sabellica. Si tratta di una specie di cavolo da foglia, che non forma cioè la testa come i cavoli comuni. E uno dei più antichi rappresentanti della famiglia dei cavoli. Si dice che un progenitore del cavolo nero si coltivava già dai tempi dei romani nella regione di Toscana, luogo dove viene cotivato quasi esclusivamente fino ai nostri giorni. Lo incontrerete anche con il nome cavolo nero riccio di Toscana, cavolo riccio, cavolo a penna o cavolo palmizio. Oltre a Toscana, viene cotlivato anche nella zona di Salento. La pianta è vigorosa con un fusto centrale eretto e con le foglie sovrapposte e in bell' ordine. Le foglie, che sono la parte edibile, sono lunghe 30-40 cm. piuttosto strette e oblunghe, increspate o liscie ai bordi, secondo la varietà, con aspetto bolloso, e di colore grigio-verde scuro, con riflessi bluastri. E proprio dal colore delle foglie che prende il suo nome. A primavera, sulla cima del fusto centrale sbocciano i sui fiori che sono pure edibili. La pianta è molto rustica e molto resistente a temperature basse. In zone a clima mite d' inverno, come la Toscana, le piante possono restare in coltura anche per un paio d' anni e superare i 2 metri di altezza. La raccolta comincia da ottombre e continua fino all' inzio della primavera. Come vale anche per le altre spezie dei cavoli, si rende più saporito dopo le prime gelate invernali.
Come viene utilizzato : prima di tutto devo dire che il suo sapore rassomiglia ai broccoli. Il nervo centrale della folglia, è duro e legnoso e deve essere eliminato. Vengono consumate solo le parti della foglia teneri. Può essere aggiunto crudo in insalate, di solito in piccole quantità, siccome il suo sapore è intenso e piccante. Di solito viene cucinato o lessato e condito a dovere. Durante la primavera, vengono consumati anche i suoi boccioli prima di fiorire, come i broccoli.
Il cavolo nero è l' ingrediente principale della ribollita toscana. Si abbina alla carne di maiale e viene aggiunto in stufati. Viene aggiunto in torte salate e frittate. Ma è molto buono anche semplicemente bollito e condito di olio e limone!
Viene conservato nel frigo, chiuso in un sacchetto di plastica o avvolto in un panno umido. Meglio consumarlo fresco però, perchè se resta per parecchi giorni diventa amarognolo. Se volete congelarlo, meglio prima sbollentarlo e certo scolarlo bene.
Per quanto poi riguarda il suo valore nutritivo, contiene potassio, calcio, luteina e vitamine A,C e K. Non contiene grassi e praticamente non ha calorie.

L' informazione inutile : il cavolo ornamentale, che incontrerete in aiuole, ma anche in vasi, durante la stagione fredda, è della stessa specie al cavolo nero ed è pure edibile!


30

VICTORIA SANDWICH SPONGE CAKE


VICTORIA SANDWICH SPONGE CAKE

Το Victoria sandwich sponge cake, είναι ενα πολύ νόστιμο παντεσπάνι (ή πιο σωστά pasta genovese), με γέμιση απο πλούσια κρέμα και μαρμελάδα, που μας έρχεται απο την Αγγλία. Το όνομα του το πήρε απο την βασίλισσα Victoria (1837-1901), η οποία το αγαπούσε πολύ και ήταν η απαραίτητη συνοδεία στο απογευματινό της τσάϊ. Η συνήθεια του απογευματινού τσαγιού, του λεγόμενου "four o' clock tea" (στις 4 ακριβώς!), ξεκίνησε μάλιστα γύρω στα 1880 απο μια ακόλουθο της βασίλισσας, την Anna, Δούκισσα του Bedford, ως ενα ελαφρύ κολατσό με τσάϊ και λίγο ψωμί. Σύντομα προστέθηκαν και διάφορα γλυκά κεκάκια και σαντουϊτσάκια, ενω η ιδέα άρεσε τόσο πολύ που σύντομα έγινε μόδα της εποχής, που επέζησε βέβαια μέχρι τις μέρες μας.
Για την παρασκευή του victoria cake, υπάρχουν δυο μέθοδοι, η παραδοσιακή και η σύχρονη. Σύμφωνα με την παραδοσιακή μέθοδο, το βούτρο χτυπιέται με την ζάχαρη μέχρι να ασπρίσει, προστίθενται έπειτα τα αυγά, χτυπημένα ξεχωριστά, και τέλος το αλεύρι με το baking. Στην σύγχρονη μέθοδο, χτυπιούνται όλα τα υλικά μαζί, μέχρι να πάρουμε ενα αφράτο μίγμα. Στις μοντέρνες συνταγές, συνήθως χρησιμοποιούν φαρίνα και προσθέτουν έξτρα baking για πιο αφράτο αποτέλεσμα. Αν και εύκολο στην παρασκευή του, το victoria cake, θέλει λίγο προσοχή με το ψήσιμο του, ώστε να βγεί ωραίο αφράτο και να μην καθίσει.
Το victoria cake, είναι πολύ νόστιμο και μπορεί να παρουσιαστεί και ως μια γρήγορη τούρτα. Για την γέμιση χρησιμοποιούν συνήθως βουτυρόκρεμα αρωματισμένη με βανίλλια, πολλές φορές ανακατεμένη και με σαντιγύ, και μαρμελάδα βατόμουρο. Εγώ χρησιμοποίησα σαντιγύ, την οποία εμπλούτισα με μασκαρπόνε, και την υπέροχη μαρμελάδα μου κεράσι και βύσσινο.

Δόση : για 8-10 άτομα
Βαθμός δυσκολίας : μέτρια δύσκολο
Υλικά 
για το κέϊκ : 4 αυγά μέτρια, ζυγισμένα με το τσόφλι τους (200gr περίπου.),
                      - ίδιο βάρος σε : -
                      βούτυρο αγελάδος βιολογικό,  
                      αλεύρι γοχ.,
                      ζάχαρη κρυσταλλική,
                      8gr χημική μαγιά (ή baking powder),
                      1 γερή τσιμπιά αλάτι,
                      1 βανιλλίνη,
                      50ml γάλα φρέσκο πλήρες.  
για την γέμιση : 300gr  mascarpone,
                              250gr κρέμα γάλακτος 35% λιπαρά,
                             40gr ζάχαρη άχνη
                             μερικές σταγόνες εκχύλισμα βανίλιας,
                            300gr μαρμελάδα (εγω : κεράσι με βύσσινο).
για το σερβίρισμα : ζάχαρη άχνη αδιάβροχη.
Προετοιμασία :
Τόσο το βούτυρο όσο και τα αυγά πρέπει να είναι σε θερμοκρασία δωματίου.
Χτυπήστε το βούτυρο με την ζάχαρη, το αλάτι και την βανιλλίνη, μέχρι να ασπρίσει. Πάντα χτυπώντας, προσθέστε τα αυγά ένα-ένα, περιμένοντας να ενσωματωθεί το προηγούμενο πρίν ρίξετε το επόμενο. Κοσκινήστε το αλεύρι με το baking και προσθέστε τα στο μίγμα εναλλάξ με το γάλα και ανακατεύοντας με μια σπάτουλα.
Βουτυρώστε δύο ταψάκια με διάμετρο 22 εκ. Χωρίστε το μίγμα στα δυο και μοιράστε το στα δύο ταψάκια. Ισιώστε την επιφάνεια της ζύμης. Μπορείτε να χρησιμοποιήσετε και ενα μόνο ταψάκι και μετά να χωρίσετε το παντεσπάνι οριζόντια σε δυο δίκους. Σε αυτήν την περίπτωση αυξάνεται ο χρόνος ψησίματος.
Ψήστε σε προθερμασμένο φούρνο, στους 180°C στις αντιστάσεις, για περίπου 20 λεπτά, μέχρι να ροδίσουν. Πριν τα βγάλετε απο τον φούρνο, κάντε το τέστ της οδοντογλυφίδας.
Βγάλτε τα κέϊκ απο τον φούρνο και αφήστε τα να κρυώσουν τελείως πρίν τα ξεφορμάρετε.
Ετοιμάστε την κρέμα : Χτυπήστε την κρέμα γάλακτος με την ζάχαρη σε σαντιγύ (οδηγίες εδώ). Στραγγίστε το μασκαρπόνε απο το τυχόν ζουμάκι του και χτυπήστε το να αφρατέψει. Αναμείξτε το με την σαντιγύ και το εκχύλισμα βανίλιας. 
Συναρμολόγηση : Τοποθετήστε τον ενα δίσκο απο το παντεσπάνι σε ενα δίσκο σερβιρισματος με την ψημένη επιφάνεια προς τα κάτω. Στρώστε επάνω του την κρέμα και καλύψτε με την μαρμελάδα. Χρησιμοποιήστε κατά προτίμηση μια ξυνούτσικη κόκκινη μαρμελάδα (βατόμουρο, βύσσινο, σμέουρα αλλά και φράουλα). Τοποθετήστε απο επάνω τον δεύτερο δίσκο, αυτή τη φορά με την ψημένη επιφάνεια προς τα επάνω. Πασπαλίστε την επιφάνεια του victoria cake με ζάχαρη άχνη, κατά προτίμηση αδιάβροχη (δείτε εδώ πως να την φτιάξετε).
Το victoria cake διατηρείται στο ψυγείο.


VICTORIA SANDWICH SPONGE CAKE

Il Victoria sandwich sponge cake, è una buonissima torta che viene dall' Inghilterra. Prese il suo nome in onore della Regina Victoria (1837-1901) che ne andava ghiotta, tanto che il victoria cake, era il solito pasticcino che accompagnava il suo tè pomeridiano. L' usanza del "four o' cock tea" in Inghilterra, è cominciata in 1880 ca., da una dama d' onore appunto della Regina Vittoria, la Duchessa di Bedford Anna, che sentendo spesso un languorino tra pasto e cena, gradiva una tazza di tè accompagnata da qualche panetto. Molto presto ai panetti si sono aggiunti panini e piccoli dolcetti, mentre l' idea è piaciuta tanto, che molto presto si è evoluta in una abitudine fissa tra la gente di aristocrazia, e che sopravisse fino ai nostri giorni.
Il victoria cake è una torta piuttosto semplice. Si compone da due dischi di pan di spagna, o meglio pasta genovese, soffice e al sapore ricco, farciti di una crema bianca e burrosa (di solito crema al burro mescolata con panna montata) e confettura di frutti rossi (di solito di more di rovo). Esisotno ben due metodi di preparazione. Secondo quello tradizionale, il burro viene lacorato con lo zucchero fino a prendere una crema soffice; poi vengono aggiunte le uova ed infine la farina con il lievito chimico. Secondo il metodo moderno, gli ingredienti vengono sbattuti tutti insieme, fino a prendere un composto spumoso. Nelle ricette che vengono eseguite col metodo moderno, spesso oltre la farina autolievitante, viene aggiunta una quantità di lievito chimico in più, per ottenere una torta molto soffice. Si deve ancora prestare attenzione durante la cottura per non rischiare di far sgonfiare il pan di spagna. 
Per il mio victoria cake, oltre alla pasta genovese, per la farcitura ho preparato una crema al mascarpone e panna montata, aromatizzata alla vaniglia, mentre ho utilizzato la mia buonissima confettura di ciliegie e amarene.

Dosi : per 8-10 persone
Difficoltà : media
Ingredienti 
per la pasta genovese : 4 uova medie, pesati col guscio (200gr ca.),
                                            - lo stesso peso di : -
                                             burro bio a temperatura ambiente,
                                             farina 00,
                                             zucchero semolato,
                                             8gr di lievito chimico autoprodotto (o quello confezionato),
                                             1 buono pizzico di sale,
                                             1 vanillina,
                                             50ml di latte fresco intero.  
per la finitura : 300gr di mascarpone,
                               250gr di panna fresca,
                               40gr di zucchero a velo,
                               qualche goccia di estratto di vaniglia,
                               300gr di confettura (io : di ciliegie e amarene),
                               zucchero bucaneve.
Preparazione :
Burro e uova devono essere a temperatura ambiente.
Sbattete il burro con lo zucchero, la vanillina ed il sale, fino aprendere una crema chiara. Sempre sbattendo, aggiungete le uova, uno alla volta, aspettando che si incorpora ogni singolo uovo, prima di aggiungere il seguente. Settacciate la farina con il lievito e aggiungeteli al composto, alternando con il latte e mescolando con una spatola.
Imburrate due stampi rotondi di 22 cm di diametro. Dividete l' impasto in due parti uguali, disponete nei stampi e livellate. Potete utilizzare uno stampo solo e dopo la cottura tagliare orizzontalmente il pan di spagna a due. In questo caso i tempi di cottura aumentono.
Infornate in forno preriscaldato a 180°C e fate cuocere a modalità statico per 20 minuti ca., fino a dorare. Prima di sfornare fate la prova stecchino.
Sfornate e lasciate raffreddare completamente prima di sformare.
Preparate la crema di farcitura : Montate la panna con lo zucchero (per istruzioni qui). Scolate il mascarpone e sbattete per renderlo cremoso. Mescolate con la panna montata e l' estratto di vaniglia.
Montaggio : Disponete un disco di pan di spagna su un vassoio da portata, con la parte cotta sotto. Spalmate con la crema al mascarpone. Coprite con la confettura. Preferibilmente utilizzate una confettura acidula e di colore rosso (di more di rovo, di amarene, di lamponi o ancora di fragole). Coprite con il secondo disco di pan di spagna, questa volta con la parte cotta sopra. Sopolverate di zucchero a velo, preferibilmente quello bucaneve (istruzioni per prepararlo qui).
Il victoria cake viene conservato nel frigo.