0

ΜΟΥΣΤΟΚΟΥΛΟΥΡΑ ♦♦ MUSTOKULURA (BISCOTTI SPEZIATI AL MOSTO)


ΜΟΥΣΤΟΚΟΥΛΟΥΡΑ

Υπεροχα κουλουρακια με την γευση του μουστου και το αρωμα των μπαχαρικων.

Υλικα : 1 φλυτζανι τσαγιου μουστο ή πετιμεζι,
                1 φλυτζανι τσαγιου παρθενο ελαιολαδο,
                1/2 φλυτζανι τσαγιου καστανη ζαχαρη απο ζαχαροκαλαμο,
                2 κουταλιες της σουπας ανθομελο,
                2 κουταλακια του γλυκου baking powder,
                2 κουταλακια του γλυκου σοδα φαγητου,
                1 κουταλακι του γλυκου κανελα σε σκονη,
                1/3 κουταλακι του γλυκου τριμμενο γαρυφαλλο,
                800 gr περιπου, αλευρι για ολες τις χρησεις.
Παρασκευη : 
Μπορειτε να χρησιμοποιησετε ειτε πετιμεζι, ειτε φρεσκο μουστο (δηλαδη χυμο απο πατημενα σταφυλια, πριν αρχισει η ζυμωση). 
Η ποσοτητα ζαχαρης που θα χρειαστει, εξαρταται και απο το ποσο γλυκος ειναι ο μουστος. Γι'αυτο καλυτερα να δοκιμασετε την ζυμη, και αν χρειαστει να την δορθωσετε, προσθετοντας λιγο ακομη ζαχαρη. 
Αναμειξτε πρωτα το πετιμεζι (ή μουστο) με το λαδι. Προσθεστε το μελι, την ζαχαρη, την σοδα, το baking powder και τα μπαχαρικα και ομογενοποιηστε. Προσθεστε το αλευρι σταδιακα, μεχρι να παρετε μια μαλλον σφιχτη ζυμη, που να ξεκολλαει απο τα τοιχωματα του σκευους. Αφηστε την να ξεκουραστει για μιση ωριτσα, σε δορσερο μερος. 
Παρτε μια ποσοτητα απο τη ζυμη, οσο ενα καρυδι, πλαστε την σε  κορδονακι και ενωστε τις ακρες του, ωστε να σχηματισετε ενα κουλουρακι. Για να μην κολλαει η ζυμη στα χερια σας, μπορειτε να τα αλειψετε με λιγο λαδακι. 
Τοποθετειστε τα κουλουρακια επανω σε μια λαμαρινα φουρνου, στρωμενη μα αντικολλητικο χαρτι. Με την συγκεκριμενη δοση, βγαινουν περιπου 80 κουλουρακια.
Ψηστε τα κουλουρακια σε προθερμασμενο φουρνο, στους 180°C για 30 λεπτα. Αν χρησιμοποιησετε αερα, μειωστε τον χρονο στα 20-25 λεπτα.
Βγαλτε τα κουλουρακια και αφηστε τα να κρυωσουν. Στην αρχη θα ειναι πολυ μαλακα, αλλα μολις κρυωσουν σκληραινουν. Με τη συγκεκριμενη συνταγη δεν γινονται τριφτα, γιατι δεν περιεχει πολυ λαδι. 
Διατηρουνται για αρκετες εβδομαδες, κλεισμενα σε ενα μεταλλικο ή γυαλινο σκευος.
Αν θελετε, μπορειτε να προσθεσετε λιγη μαυρη σταφιδα στην ζυμη.


MUSTOKULURA

Biscotti tradizionali, preparati con mosto o mosto cotto e spezie.

Ingredienti : 1 tazza di petimèsi (mosto cotto),
                            1 tazza di olio di oliva extravergine,
                            1/2 tazza di zucchero di canna grezzo,
                            2 cucchiai di miele,
                            2 cucchiaini di lievito per dolci in polvere,
                            2 cucchiaini di bicarbonato,
                            1 cucchiaino di cannella in polvere,
                            1/3 cucchiaino di chiodi di garofano in polvere,
                            800gr ca di farina 00.
Preparazione : 
Potete utilizzare sia il petimèsi, cioè il mosto cotto, sia il mosto freschissimo (da uva appena pigiata, prima di cominciare la fermentazione). 
La quantità di zucchero che utilizzerete dipende da quanto dolce sia il mosto, così meglio assagiare l'impasto e corregerlo, se necessario, con ulteriore aggiunta di zucchero. 
Mescolate prima il mosto con l'olio. Aggiungete il miele, lo zucchero, il lievito, il bicarbonato e gli aromi e amalgamate. Aggiungete la farina a poco a poco, fino ad ottenere un impasto piuttosto sodo, che si stacca dalle pareti del recipiente. Lasciatelo riposare in luogo fresco per mezz'oretta. 
Prendete piccole quantità dall'impasto, grandi come una noce, formate prima un cordoncino e poi saldate le due estremità cosi da formare una ciambellina. Per eviatre che l'impasto si appiccica alle mani, pasate le vostre mani con un pochino d'olio. 
Ponete le ciambelline su una leccarda, foderata di carta da forno antiaderente. Con le dosi riportate, ricaverete ca 80 ciambelline. 
Infornate, in forno prepriscaldato ai 180°C e cuocete per 30 minuti, in forno statico. Se usate il forno ventilato, riducete il tempo di 5-10 minuti. 
Sfornate e lasciate raffreddare. I biscotti appena sfornati sono molli, ma quando si raffredano diventono sodi. 
Si conservano a lungo, chiusi in una scatola di latta o vetro.
Se volete, potete aggiungere nell'impasto, anche un po' di uvetta di Corinto.
0

ΜΙΚΡΕΣ ΠΕΝΝΕΣ ΑΛΑ ΜΠΟΣΚΑΪΟΛΑ ♦♦ PENNETTE ALLA BOSCAIOLA

 

ΜΙΚΡΕΣ ΠΕΝΝΕΣ ΑΛΑ ΜΠΟΣΚΑΪΟΛΑ

Οι πεννες αλα μποσκαϊολα (του δασους) ειναι ενα νοστιμο φθινοπωρινο πιατο με βασικο συστατικο τα μανιταρια. Στην Ιταλια το παρασκευαζουν με πορτσινι (βασιλομανιταρα) και ειναι θεϊκο! Καθως στην Ελλαδα φρεσκα ειναι μαλλον δυσευρετα, μπορειτε να τα αντικαταστησετε με αποξηραμενα αλλα και με πορτομπελλο ή σαμπινιον; καλυτερα να αποφυγετε τα πλευρωτους που δεν ειναι καταλληλα για φαγητα με σαλτσα.

Υλικα
για 2 ατομα : 300 gr μικρες πεννες,
                         150 gr καπνιστο μπεϊκον,
                         500 gr μανιταρια,
                         1 μικρο κρεμμυδι,
                         1 σκελιδα σκορδο, "ντυμενη",
                         400 gr ντοματινια,
                         50 gr μαυρες ελιες χωρις κουκουτσι,
                         3 κουταλιες της σουπας ψιλοκομμενο μαϊντανο,
                         6 κουταλιες της σουπας ελαιολαδο,
                         αλατι και πιπερι.
Παρασκευη :
Καθαριστε τα μανιταρια με ενα βρεγμενο πανι και κοψτε τα σε φετουλες. 
Ψιλοκοψτε το μπεϊκον και βαλτε το να ροδισει με μια κουταλια λαδι.
Σε ενα ευρυχωρο τηγανι, βαλτε το υπολοιπο λαδι και ροδιστε το κρεμμυδι, αφου το ψιλοκοψετε, μαζι με το σκορδο. Προσθεστε τα μανιταρια και αφηστε τα να σιγοβρασουν για 6-7 λεπτα. Προσθεστε τα ντοματινια, κομμενα στα τεσσερα, τις ελιες (μην χρησιμοποιησετε ξυδατες), και τελος το μπεϊκον. Αλατιστε και πιπερωστε και αφηστε τα να σιγοβρασουν για 5-6 λεπτα. Προσθεστε λιγο ζεστο νερο, αν χρειαστει. Λιγο πριν το κατεβασετε απο την φωτια, αφαιρεστε το σκορδο και προσθεστε τον μαϊντανο.  Στο εν τω μεταξυ, βαλτε τις πεννες να βρασουν σε αφθονο αλατισμενο νερο. Εγω χρησιμοποιησα τις μικρες πεννες της Barilla, που ειναι για τα παιδακια. Οι πεννες πρεπει να ειναι αυστηρα αλ ντεντε. Σουρωστε τες και προσθεστε τες στην σαλτσα. Ανακατεψτε καλα και αφηστε τα για 2-3 λεπτα να δεσουν τα αρωματα.  
Σερβιρετε τες ζεστες. Μπορειτε να συνοδεψετε με τριμμενη πραμεζανα.

Προτεινομενο κρασι : ενα φρεσκο λευκο.


PENNETTE ALLA BOSCAIOLA


Ricetta classica, di solito preparata con i porcini. Siccome in Grecia non sono poi tanto facilmente reperibili, ho utilizzato dei funghi coltivati, champignon e portobello.

Ingredienti
per 2 persone : 300 gr di pennette,
                            150 gr di pancetta affumicata,
                            500 gr di funghi,
                            1 cipolla,
                            1 spicchio d'aglio in camicia,
                            400gr di pomodorini,
                            50 gr di olive nere denocciolate,
                            3 cucchiai di prezzemolo tritato,
                            6 cucchiai di olio di oliva,
                            sale e pepe.
Preparazione : 
Pulite i funghi con un panno umido e tagliateli a fettine.
In una padella piccola, versate 1 cucchiaio d'olio e rosolate la pancetta, tagliata a pezzettini. 
In un tegame capiente, versate il resto dell'olio e fate rosolare la cipolla trittata con l'aglio. Aggiungete i funghi e lasciate cuocere a fuoco moderato per 6-7 minuti. Aggiungete i pomodorini, tagliati a quarti, le olive, tagliate a rondelle, e la pancetta. Salate e pepate e lasciate cuocere a fuoco moderato per 5-6 minuti. Aggiungete un po' di acqua calda se necessario. Poco prima di ritirare dal fuoco, eliminate l'aglio e aggiungete il prezzemolo. 
Nel frattempo, fate cuocere le pennette in abbondante acqua salata. La pasta deve essere al dente. Scolate la pasta e aggiungetela al sugo. Mescolate e lasciate insaporisi per un paio di minuti. 
Servite le penne alla boscaiola calde. Potete cospargere con parmigiano grattugiato.

Vino consigliato : un bianco fresco.
0

Η ΓΚΑΝΑΣ ♦♦ LA CREMA GANACHE


Η ΓΚΑΝΑΣ

Η γκανάς (ganache προφερεται γκανάς και οχι γκανάζ), ειναι μια πηχτη κρεμα σοκολατας, που χρησιμοποιειται ευρεως ως επικαλυψη σε τουρτες. Το ονομα της ειναι βεβαιως γαλλικο, και εχει μια παραξενη ιστορια. Διηγουνται, οτι ενας βοηθος ζαχαροπλαστη, εριξε κατα λαθος την καυτη κρεμα γαλακτος (ή το γαλα, κυκλοφορουν διαφορες εκδοχες!) μεσα στην σοκολατα; ο δασκαλος του, βεβαιως, εγινε εξαλλος και τον αποκαλεσε ηλιθιο (εκεινα τα χρονια ηταν πιο ευγενικοι, αν συνεβαινε στις μερες μας, σιγουρα η κρεμα θα ειχε αλλο ονομα! ;)). Βεβαια, τελικα αποδειχτηκε οτι οχι μονο δεν καταστραφηκε η σοκολατα, αλλο αντιθετως προεκυψε μια πολυ χρησιμη κρεμα. Ετσι, τιμητικα, της εδωσαν το, οχι και τοσο κολακευτικο, παρατσουκλι του απροσεχτου βοηθου! Η γκανας λοιπον, παρασκευαζεται, απλως αναμιγνυοντας την κουβερτουρα με κρεμα γαλακτος, γαλα ή βουτυρο, ή και τα τρια μαζι. Η πυκνοτητα της, εξαρταται απο την αναλογια μεταξυ σοκολατας και υγρων συστατικων. Ετσι η αναλογια των υλικων αλλαζει, αναλογα με την χρηση για την οποια την προοριζουμε. Χρησιμοποιειται οπως ειπαμε σαν επικαλυψη ή γλασο, αλλα και σαν γεμιση σε σοκολτατακια κ.α. Ενδεικτικα οι αναλογιες πανε ως εξης :
μαλακο γλασο για τουρτες : 1 μερος κουβερτουρα με 1 μερος κρεμα γαλακτος,
γεμιση συμπαγης : 2 μερη κουβερτουρα με 1 μερος κρεμα γαλακτος,
σκληρο γλασο για τουρτες : 3 μερη κουβερτουρα με 1 μερος κρεμα γαλακτος.
Η γκανας, σε χαμηλες θερμοκρασιες γινεται στερεη, σε θερμοκρασια δωματιου μαλακη, και τελος, κοντα σε πηγες θερμοτητας, λιωνει.  
Η συνταγη που παραθετω, ειναι για το γλασο που χρησιμοποιω συνηθως σε τουρτες. Ο τροπος παρασκευης ειναι σε γενικες γραμμες ο ιδιος, οπως ειπαμε ηδη, αλλαζει μονο η αναλογια των υλικων.


Υλικα: 400 gr κουβερτουρα, πολυ καλης ποιοτητας,
               400 gr κρεμα γαλακτος, καλης ποιοτητας, με 35% λιπαρα, 
               1 γεματη κουταλια της σουπας βουτυρο.
Παρασκευη : 
Πρωτα απ'ολα, θελω να επισημανω οτι τα υλικα που θα χρησιμοποιησουμε πρεπει να ειναι πολυ καλης ποιοτητας. 
Περναμε την κουβερτουρα απο τον τριφτη. 
Βαζουμε σε ενα κατσαρολακι την κρεμα γαλακτος και το βουτυρο, και το βαζουμε στην φωτια. Μολις φτασουν στο σημειο βρασμου, κατεβαζουμε το κατσαρολακι απο την φωτια και πρσθετουμε την σοκολατα. Ανακατευουμε με μια ξυλινη κουταλα ή με ενα συρμα, μεχρι να διαλυθει τελειως η σοκολατα και να παρουμε ενα τελειως ομοιογενες μιγμα. Το αφηνουμε να κρυωσει. 
Αν η κρεμα ειναι πολυ ρευστη, την βαζουμε για λιγο στο ψυγειο. Αν η κρεμα δειχνει οτι παει να σχηματισει σβωλους ή να κοψει, την βαζουμε παλι για λιγο στη φωτια (προσοχη : δεν πρεπει να βρασει!) ή προσθετουμε λιγη λιωμενη κουβερτουρα και την ανακατευουμε πολυ καλα με το συρμα. 
Οταν η γκανας κρυωσει, βαζουμε το κατσαρολακι μεσα σε ενα πιο ευρυχωρο σκευος, που το εχουμε γεμισει με τριμμενο παγο, και χτυπαμε την κρεμα με το συρμα ή το μιξερ, μεχρι να μαλακωσει και να αφρατεψει. Απο εδω και περα ειναι ετοιμη για να την χρησιμοποιησουμε.
Μπορουμε βεβαια να αρωματισουμε την γκανας, χρησιμοποιωντας π.χ. λικερ, ή κρεμα λικερ, ή νες καφε, πριν την χτυπησουμε με το συρμα.


LA CREMA GANACHE

La crema ganache è una densa crema al cioccolato, che serve per guarnire le torte. Il suo nome è certo francese e significa imbecille. Si dice che è stata inventata per caso, da un apprendista, che per errore, ha versato la panna bollente sul cioccolato; certo suo maestro è andato su tutte le furie, ma alla fine, non solo hanno utilizzato la miscella, ma le hanno detto pure il sopranome, non tanto lusingante, del suo distratto inventore ( penso che se capitasse nei nostri giorni, certo avrebbe un nome ben diverso !;)). La ganache deriva semplicemente mischiando il cioccolato fondente, con panna, o latte, o burro o tutti e tre! La sua consinstenza varia, e dipende dalla proporzione tra cioccolato e parte liquida (panna o latte). Quindi la proporzione degli ingredienti nella ricetta per la ganache cambia, secondo l'uso per cui si è destinata. Ecco le proporzioni indicative:
glassa per torte morbida: 1 parte di panna e 1 parte di cioccolato
farcitura consistente: 1 parte di panna e 2 parti di cioccolato 
glassa per torte consistente: 1 parte di panna e 3 parti di cioccolato.
La ganache, in basse temperature (frigo) si solidifica, in temperatura ambiente diventa molle, e inoltre, posta vicino a fonti di calore, si scioglie liquefacendosi.
Riporto la ricetta per la ganache morbida che di solito uso come glassa per le torte. 

Ingredienti : 400 gr di cioccolato fondente di ottima qualità,
                             400 gr di panna freschissima a 35% di grassi, 
                             1 cucchiaio colmo di burro.
Preparazione :
Prima di tutto, devo insistere sull'ottima qualità degli ingredienti usati.
Trittate finemente il cioccolato fondente.
In un pentolino, versate la panna ed il burro e mettetelo sul fuoco. Quando raggiunge l'ebollizione, levate il pentolino dal fuoco e aggiungete il cioccolato. Mescolate bene con una spatola di legno o con una frusta, fino ad ottenere un composto omogeneo e privo di grumi. Lasciatelo raffredare.
Se la crema risulta troppo liquida, ponetele per un po' nel frigo. Se invece la crema tenta a coagularsi, ponetela di nuovo sul fuoco, facendo attenzione a non lasciarla bollire, o aggiungete un po' di cioccolato fondente ben caldo e mescolate.
Appena sarà fredda appoggiate il pentolino in un recipiente più grande contenente del ghiaccio tritato e usando un frullino, lavorate la crema fino a diventare soffice e spumosa. Ora, la crema è pronta per essere utilizata ulterioremente.
Potete certo aggiungere anche degli aromi nella vostra ganache, p.e. del liquore, o del caffè solubile, prima di lavorala con la frusta.
0

ΦΟΚΑΤΣΑ ΜΕ ΚΡΕΜΜΥΔΙΑ, ΦΤΙΑΓΜΕΝΗ ΜΕ ΦΥΣΙΚΟ ΠΡΟΖΥΜΙ // FOCACCIA AL LIEVITO MADRE CON CIPOLLE


ΦΟΚΑΤΣΑ ΜΕ ΚΡΕΜΜΥΔΙΑ, ΦΤΙΑΓΜΕΝΗ ΜΕ ΦΥΣΙΚΟ ΠΡΟΖΥΜΙ

Υλικα : 200 gr φυσικο προζυμι,
                200 gr αλευρι δυνατο,
                300 gr αλευρι για ολες τις χρησεις,
                300 ml περιπου νερο,
                παρθενο ελαιολαδο,
                1 κ.γ. ζαχαρη,
                1 κ.γ. αλατι,
                χοντρο αλατι,
                4 μεγαλα κρεμμυδια,
                2 κ.σ. ξερο δεντρολιβανο.
Παρασκευη : 
Διαλυστε το προζυμι σε 200 ml νερο και προσθεστε τη ζαχαρη και το δυνατο αλευρι. Αναμειξτε τα υλικα μεχρι να παρετε εναν παχυρρευστο χυλο. Βαλτε αυτο το δευτερο προζυμι σε ενα σκευος και σκεπαστε το με ενα πολυ μεγαλυτερο σκευος αναποδογυρισμενο; αυτο ειναι η λεγομενη "καμπανα", και η χρησιμοτητα του εγγυται στο οτι δημιουργει ενα τεχνητο περιβαλλον που ευνοει την ζυμωση, διατηρωντας τα επιπεδα υγρασιας και θερμοκρασιας και προφυλασσοντας απο τα ρευματα αερα. Αφηστε το προζυμι στην "καμπανα", σε θερμοκρασια δωματιου για ολη τη νυχτα. 
Την επομενη ημερα, αναμειξτε το νεο προζυμι με το υπολοιπο νερο, 3 κουταλιες της σουπας λαδι και το υπολοιπο αλευρι. Αναμειξτε τα υλικα και τελος προσθεστε και το αλατι. Ζυμωστε καλα την ζυμη για 10 λεπτα. Σκεπαστε την ζυμη με την "καμπανα", βαλτε την σε χλιαρο μερος και αφηστε την για 4 ωρες, μεχρι να διπλασιαστει σε ογκο. 
Λαδωστε την επιφανεια ενος ταψιου και απλωστε με τα χερια σας την ζυμη, χωρις να την δουλεψετε. Βυθιστε τα ακροδαχτυλα σας μεσα στη ζυμη, ωστε να σχηματιστουν λακκουβιτσες. Περιχυστε την επιφανεια της φοκατσα με λαδι, ωστε να γεμισουν οι λακκουβιτσες. Αφηστε την να φουσκωσει, σε χλιαρο μερος, για μια ωριτσα. 
Ετοιμαστε τα κρεμμυδια : καθαριστε τα και κοψτε τα σε φετουλες. Βαλτε 2 κουταλιες ελαιολαδο σε ενα τηγανι και σωταρετε τα κρεμμυδια, μεχρι να γυαλισουν. 
Σκορπιστε τα κρεμμυδια επανω στη φοκατσα και πασπαλιστε με το τριμμενο δεντρολιβανο και χοντρο αλατι. Αφηστε την σε χλιαρο μερος για ακομη μιση ωριτσα. 
Ψηστε την σε προθερμασμενο φουρνο, στους 200°C, για μιση ωρα, μεχρι να ροδισει.


FOCACCIA AL LIEVITO MADRE CON CIPOLLE

Ingredienti : 200 gr di lievito madre,
                            200 gr di farina manitoba,
                            300 gr di farina 00,
                            300 ml ca. di acqua tiepida,
                            olio di oliva extravergine,
                            1 cucchiaino di zucchero,
                            1 cucchiaino di sale fino,
                            sale grosso,
                            4 cipolle,
                            2 cucchiai di rosmarino essicato trittato.
Preparazione : 
Preparate il lievitino. Stemperate il lievito madre in 200ml di acqua. Aggiungete la manitoba e lo zucchero ed impastate. Lasciate lievtare a campana, per tutta la notte. 
Il giorno dopo, aggiungete l'acqua, l'olio, e la farina ed impastate. Aggiungete il sale fino e lavorate l'impasto per 10 minuti. Lasciate lievitare in luogo tiepido, a campana, per 4 ore, fino a raddoppiare di volume. 
Spenellate d'olio una leccarda da forno e stendete l'impasto, senza lavorarlo. Affondate i polpastrelli nell'impasto per formare le carraterisrtiche fossette. Oliate bene la superficie, in modo che l'olio riempi le fossette dell'impasto. Lasciate lievitare, in luogo tiepido, per un' ora. 
Preparate le cipolle : montatele e tagliatele a fettine. In una padella versate 2 cucchiai d'olio di oliva e saltate le cipolle fino a diventare transparenti. Distribuitele sulla superficie della focaccia, e cospargete di rosmarino escciato trittato e di sale grosso. Lasciate la focaccia a lievitare per mezz'oretta ancora. 
Nel frattempo preriscaldate il forno ai 200°C. Infornate e cuocete per ca mezz'ora, fino a dorare la superficie.




2

ΜΗΛΟΠΙΤΑ ΤΡΙΦΤΗ, ΣΥΝΤΑΓΗ ΤΗΣ ΓΙΑΓΙΑΣ ΑΝΔΡΟΜΑΧΗΣ ♦♦ TORTA SBRISOLONA ALLE MELE, RICETTA DI NONNA ANDROMACA


ΜΗΛΟΠΙΤΑ ΤΡΙΦΤΗ, ΣΥΝΤΑΓΗ ΤΗΣ ΓΙΑΓΙΑΣ ΑΝΔΡΟΜΑΧΗΣ  

Η γιαγια Ανδρομαχη, εφτιαχνε πολυ συχνα αυτην την νοστιμη μηλοπιτα κατα την διαρκεια του χειμωνα. Δεν ξερω απο που ειχε υιοθετησει αυτην την συνταγη, που στην πραγματικοτητα ειναι μια παραλλαγη του αγγλικου crumble. Η τριφτη του ζυμη, σαν ψιχουλα, η γιαγια ελεγε οτι ειναι η ζυμη του κουραμπιε.

Υλικα
για την ζυμη : 1 ποτηρι, οχι γεματο, βουτυρο σε θερμοκρασια δωματιου,
                           1 γεματο ποτηρι κρυσταλλικη ζαχαρη (περιπου 150gr), 
                           1 αυγο,
                           1 βανιλινη,
                           3 γεματα ποτηρια αλευρι γοχ (περιπου 600gr),
                           1 φακελλακι baking powder.
για την γεμιση : 3-4 μηλα (περιπου 800gr),
                              50gr σταφιδα ξανθη,
                              8 κουταλιες της σουπας καστανη ζαχαρη απο ζαχαροκαλαμο,
                              1 σφηνακι λικερ αμαρετο απο μουσμουλα (ή brandy),
                              1 κοφτο κουταλακι του γλυκου κανελα σε σκονη,
                              2-3 πρεζες γαρυφαλλο τριμμενο.
για την επικαλυψη : 3 κουταλιες της σουπας αμυγδαλα χοντροκοπανισμενα,
                                      1 κουταλια της σουπας καστανη ζαχαρη,
                                      ζαχαρη αχνη.
Παρασκευη :  
Βαλτε τα υλικα για την ζυμη μεσα σε ενα σκευος. Ανακατεψτε τα μεχρι να παρετε μια τριφτη ζυμη, σαν ψιχουλα. Αν χρειαστει προσθεστε λιγο αλευρι ακομη. Αφηστε την να ξεκουραστει στο ψυγειο για μιση ωρα. 
Βαλτε την σταφιδα να μουλιασει στο ποτο. Καθαριστε τα μηλα και τριψτε τα στον ρεντε (τον τριφτη...). Προσθεστε την ζαχαρη, την σταφιδα και το ποτο και τα αρωματικα. 
Βουτυρωστε και αλευρωστε ενα στριγγυλο ταψακι, διαμετρου 24 εκ. Στρωστε  μεσα την μιση ζυμη, τριβοντας την με τα χερια να πεσει σαν ψιχουλα. Απο επανω στρωστε την γεμιση. Καλυψτε με την υπολοιπη ζυμη. Ανακατεψτε τα χοντροκοπανισμενα αμυγδαλα με την ζαχαρη και σκορπιστε τα στην επιφανεια. 
Ψηστε σε προθερμασμενο φουρνο στους 190°C, στις αντιστασεις για 40 λεπτα, μεχρι να ροδισει. 
Βγαλτε την απο τον φουρνο και αφηστε την να χλιαρινει. Πασπαλιστε την με λιγο ζαχαρη αχνη. 
Ειναι πολυ πιο νοστιμη χλιαρη.


TORTA SBRISOLONA ALLE MELE, RICETTA DI NONNA ANDROMACA

Questa è la ricetta per la torta alle mele che preparava la nonna Andromaca. Si tratta di una variazione del crumble inglese, che chissà come è stato adottato dalla nonna! 

Ingredienti
per l'impasto : 1 bicchiere scarso di burro a temperatura ambiente,
                            1 bicchiere colmo di zucchero semolato (150gr ca),
                            1 uovo,
                            1 vanillina,
                            3 bicchieri di farina 00 (800gr ca),
                            1 bustina di lievito chimico in polvere.
per la farcitura : 3-4 mele (600gr ca),
                                50gr di uvetta,
                                8 cucchiai di zucchero di canna grezzo,
                                1 biccherino di amaretto di nespole (o brandy), 
                                1 cucchiaino raso di cannella in polvere,
                                2-3 pizzichi di chiodi di garofano in polvere.
per la finitura : 3 cucchiai di mandorle tritate grossolanemente,
                              1 cucchiaio di zucchero di canna,
                              zucchero a velo.
Preparazione : 
In un recipiente mescolate tutti gli ingredienti, fino ad ottenere un impasto granuloso, tipo grosse briciole, che farete riposare in frigo per circa mezz' oretta. 
Mettete l'uvetta in ammolo nell'amaretto. Sbucciate le mele, eliminate il torsolo e trittatele finemente. Aggiungete l'uvetta e l'amaretto, lo zucchero e gli aromi. Mescolate per amalgamare il tutto. 
Imburrate ed infarinate una teglia rotonda di 24 cm di diametro. Cospargetela con metà dell' impasto bricioloso. Stendete la farcitura e coprite con il resto dell'impasto. Mescolate le mandorle tritate con lo zucchero e cospargete sulla superficie. 
Infornate in forno già caldo, ai 190°C. Cuocete per 40 minuti, fino a dorare la superficie. Sfornate, lasciatela raffreddare un po' e cospargete con un po' di zucchero a velo. 
A me piace servirla ancora tiepida.

Con questa ricetta partecipo al concorso :

2

ΠΕΤΙΜΕΖΙ ♦♦ PETIMESI, IL MOSTO COTTO


ΠΕΤΙΜΕΖΙ

Η λεξη πετιμέζι ή πετμέζι, οπως το ελεγε η γιαγια Ανδρομαχη, προερχεται απο την τουρκικη "pekmez". Το πετιμεζι ειναι πολυ διαδεδομενο στην Τουρκια και γενικα στην Mεση Aνατολη. Για την παρασκευη του, εκτος απο τα σταφυλια, χρησιμοποιουν συκα, φραγκοσυκα ή μουρα. Προκειται για ενα φυσικο γλυκαντικο, που προερχεται απο το βρασιμο και την συμπυκνωση του χυμου των σταφυλιων, δηλαδη του μουστου. Με την επιδραση της θερμοτητας, εξατμιζεται το νερο και καραμελλωνει μερικα η ζαχαρη. Εχει χρωμα που κυμαινεται απο καστανο εως σχεδον μαυρο, και εξαρταται και απο το χρωμα του μουστου. Η γευση του ειναι ιδιαζουσα, πολυ γλυκεια, ευχαριστη, και η πυκνοτητα και η ρευστοτητα του ειναι οπως του λαδιου. Η παρασκευη του ειναι απλη, αλλα χρονοβορα. Πρεπει να του αφιερωσετε ουτε λιγο ουτε πολυ ενα διημερο... 
Πως και μου ηρθε η εμπνευση να φτιαξω πετιμεζι? Εχουμε δυο ριζες κληματα στον κηπο, που μαλιστα προσπαθω να "ξεφορτωθω" αντικαθιστωντας τα με αλλα αναρριχωμενα φυτα, γιατι μου φερνουν πολλες αρρωστειες, που επηρεαζουν ολον τον κηπο. Σε πεισμα δικο μου, αυτα αναπτυσσονται περισσοτερο απ' οποιδηποτε αλλο φυτο, και καταφεραν να με ξεγελασουν και να κρατησουν κρυμμενα αρκετα τσαμπια σταφυλια. Καθως λυπηθηκα να τα πεταξω, σκεφτηκα να παιδευτω λιγακι και να τα αξιοποιησω!
Σημερα το πετιμεζι δεν χρησιμοποιειται τοσο ευρεως, οπως πριν 30-40 χρονια. Το χρησιμοποιουν για την παρασκευη μουστοκουλουρων, για μουσταλευρια, ως σιροπι σε γλυκειες δημιουργιες και σε νεοτερες εκδοχες ως ντρεσσινγκ σε σαλατες και κρεατικα.

Υλικα : σταφυλια πολυ ωριμα,
               σταχτη απο τζακι.
Παρασκευη : 
Πρωτα απ'ολα, δυο λογια για τα υλικα που μας χρειαζονται. 
Τα σταφυλια πρεπει να ειναι πολυ ωριμα, ωστε να περιεχουν υψηλο ποσοστο σακχαρων (23-25% υψηλοτερο απ'οτι απαιτειται για την παρασκευη κρασιου). Δεν εχει σημασια τι ειδος ή τι χρωμα σταφυλια θα χρησιμοποιησετε.
Η σταχτη πρεπει να ειναι απο το τζακι και οχι απο ψησταρια, για να ειναι καθαρη και να μην περιεχει λιπη, και κοσκινισμενη, ωστε να μην περιεχει τυχον καρβουνακια. Βεβαια και με την σταχτη του τζακιου χρειαζεται προσοχη, γιατι τα ξυλα του εμποριου πολλες φορες τα ραντιζουν με παρασιτοκτονα, οποτε αν θελετε να συλλεξετε καθαρη σταχτη για χρηση στην μαγειρικη, φροντιστε να καψετε ξυλα για τα οποια θα ειστε σιγουροι οτι δεν εχουν ψεκαστει με χημικα.

Για να παρετε τον μουστο, τα σταφυλια πρεπει να τα "πατησετε" οπως κανουμε κατα την παρασκευη του κρασιου. Εγω χρησιμοποιησα ενα εξαρτημα που εχει η κουζινομηχανη μου, που μοιαζει με κοσκινο, ή καλυτερα με μυλο λαχανικων, και δεν πολτοποιει τα φρουτα. Τα σταφυλια δεν πρεπει να ειναι πλυμενα, εγω μαλιστα τα εριξα οπως ηταν, μαζι με τα κοτσανια! Επειδη μαλλον δεν ειναι ευκολο να βρειτε το αναλογο εξαρτημα για το μιξερ, δοκιμαστε να στυψετε τα σταφυλια με τα χερια σας, μεσα σε ενα τρυπητο. Βεβαια, μπορειτε να προμηθευτειτε κατ'ευθειαν τον μουστο ετοιμο, και να παραλειψετε αυτο το βημα. 
Προσοχη, ο μουστος πρεπει να ειναι φρεσκος και να ξεκινησει η διαδικασια για την παρασκευη του πετιμεζιου πριν αρχισει να "βραζει", δηλαδη πριν αρχισει η ζυμωση. Απο 5-6 κιλα σταφυλια θα παρετε περιπου 2,5 λιτρα μουστο. Επειδη ο μουστος θα συμπυκνωθει πολυ για να παρετε το πετιμεζι, υπολογιστε μια ποσοτητα σταφυλιων τουλαχιστον 5 κιλα, για να εχει νοημα η διαδικασια ... 
Φιλτραρετε τον μουστο περνωντας τον μεσα απο ενα ψιλο σουρωτηρι, ωστε να αφαιρεθουν τα χοντρα κομματια απο τις ακαθαρσιες. Εγω τον φιλτραρισα ακομη δυο φορες περνωντας το μεσα απο ενα σουρωτηρι στρωμενο πρωτα με διπλη γαζα και επειτα με τουλπανι.
Βαλτε τον σε μια ευρυχωρη ανοξειδωτη κατσαρολα, ριξτε μεσα την σταχτη (1 γεματη κουταλια της σουπας σε μια κατσαρολα 5 λιτρων) και βαλτε την στην φωτια. Η σταχτη ειναι αλκαλικη και "κοβει" τον μουστο, δηλαδη σταματαει την ζυμωση του, αντιδρωντας με τα οξεα του και σχματιζοντας ιζημα. Μολις αρχισει να βραζει, ξαφριστε τον μουστο οσο πιο καλα μπορειτε, με την ειδικη κουταλα με την ψιλη σιτα. Η σταχτη εχει την ιδιοτητα να προσροφα τις ακαθαρσιες που εχει ο μουστος και να τις ανεβαζει στην επιφανεια. Ετσι ο μουστος καθαριζει και γινεται διαυγης.
Βεβαια τα πιο ψιλα σωματιδια της σταχτης δεν μπορουν να αφαιρεθουν με το ξαφρισμα, γι' αυτο πρεπει ο μουστος να σταθει για αρκετες ωρες ωστε να κατακαθισουν. Κατεβαστε την κατσαρολα απο την φωτια και αφηστε τον μουστο να κρυωσει. Φιλτραρετε τον παλι περνωντας τον απο σουρωτηρι στρωμενο με ενα  κομματι τουλπανι. Αφηστε τον να σταθει για τουλαχιστον 12 ωρες. Εγω τον αφησα 24 ωρες  στο ψυγειο. Χωρις να τον ανακινησετε και με μεγαλη προσοχη, φιλ τραρετε τον ξανα, περνωντας τον απο το σουρωτηρι, αυτη τη φορα στρωμενο με ενα παχυ στρωμα βαμβακι. 
Ξαναβαλτε τον μουστο στη κατσαρολα και βαλτε τον να βρασει, σε χαμηλη φωτια, για 2-3 ωρες ακομη, μεχρι να συμπυκνωθει. Τελικα πρεπει να μεινει περιπου το 1/4 απο τον αρχικο ογκο, δηλαδη περιπου 600ml. Το πετιμεζι θα ειναι ετοιμο, οταν θα αποκτησει την ροη του μελιου, το χρωμα του θα γινει σκουρο σαν της καραμελλας και θα αρχισουν να εμφανιζονται μεγαλες φουσκαλες καθως βραζει. Μην το αφησετε να πυκνωσει παρα πολυ, γιατι οταν σταθει θα ζαχαρωσει. 
Αφηστε το πετιμεζι να κρυωσει και βαλτε το σε μπουκαλια, πλυμενα και στεγνωμενα καλα. Εξ'αιτιας της υψηλης περιεκτικοτητας του πετιμεζιου σε ζαχαρη, διατηρειται για πολυ καιρο, σε δροσερο μερος. 


PETIMESI, IL MOSTO COTTO

Il petimèsi è un sciroppo denso che deriva dal succo dell'uva. La parola deriva dal turco "pekmèz"; in Turchia e nell'oriente in generale, è molto diffuso. Assume il ruolo del dolcificante naturale, siccome bollendo il succo dell'uva, si evapora l'acqua e alla fine resta lo zucchero, che si caramelizza parzialmente, durante la sua esposizione al calore. Ha un colore che varia dal castano al quasi nero. Ha un sapore e odore particolare, gradevole, e la densità e viscosità simile a quella dell'olio d'oliva. La sua preparazione è piuttosto semplice, ma è lunga e ci vuole affidare quasi un giorno intero. 
In Grecia, non si usa più il petimèsi, come una volta. Si prepara dei biscotti speziati, detti mustocùlura, un budino al mosto, la mustalevrià o per condire carni e insalate.

Ingredienti : uva matura,
                            cenere pulita da caminetto.
Preparazione :
La preparazione comincia estraendo il succo dell'uva. Siccome si deve pigiare l'uva, nel modo che si prepara il mosto per il vino, se ne troverete del mosto già pronto, potete scansare questo passo. Attenzione però, siccome il mosto deve essere fresco, prima di cominciare a "bollire", cioè prima di cominciare la fermentazione.
Ci vuole dell'uva ben matura, con qualità zuccherina superiore a quella richiesta per la vinificazione ordinaria (23-25% di zuccheri). L'uva non deve essere lavata; io ho messo i grappoli interi con acini e tutto! Per pigiarla ho usato l'apposito atrezzo della mia planetaria, tipo setaccio. In mancanza, potete pigiarla con le mani, dentro un colapasta. Passate il mosto da un colino a maglia fitta per eliminare le impurità più grosse. Poi l' ho filtrato due volte ancora, passandolo dal colino, la prima volta foderato di doppio strato di garza e la seconda, di un pezzo di panno rado di cottone. Da 5-6 Kgr di uva ne derivano ca 2,5Lt di mosto.
Versate il mosto in una pentola capiente, di acciaio inox, aggiungete la cenere (un cucchiaio colmo per una pentola di 5 Lt) e portatelo ad ebollizione. La cenere che utilizzate, deve essere fine, settacciata per non contenere dei pezzi di carbone, e certo deve essere pulita, derivante dal cammino e non dal barbecue (con residui di grasso colato durante la cottura!). Con l'aggiunta della cenere, si "taglia" il mosto, cioè blocca la fermentazione e ancora assorbe le impurità e durante la cottura le porta a galla e con una sciumarola possono essere facilmente eliminate.
Quando il mosto comincia a bollire, elimnate tutta la sciuma formata. Ritirate dal fuoco e lasciate raffreddare. Travasate il mosto in un recipiente, passandolo dal colino, foderato dal panno rado. Siccome i pezzetini più piccoli della passano dai filtri, per eliminarli si deve lasciali a precipitare. Così, lasciate il mosto a riposare per almeno 12 ore. Io l' ho lasciato 24 ore nel frigo.
Travasate il mosto nella pentola, filtrandolo per una enessima volta, facnedolo passare dal colino foderato con 2-3 strati di cottone puro. Attenzione a non agitarlo, per non disperdere di nuovo i pezzettini di cenere precipitati. Io l' ho travasato utilizzando un mestolo e non ho arrivato proprio fino al fondo. 
Portate ad ebollizone e lasciate cuocere a fuoco moderato per 2-3 ore (dipende dalla quantità). Il mosto cotto ricavato sarà ca. 1/4 del volume iniziale. Sarà pronto, quando assumerà la consistenza del miele, il colore scuro del caramello e durante la cottura cominciano ad apparire delle bolle grosse. Non deve essere troppo consistente, perchè c'è il rischio di zuccherare con il passare del tempo. Ritirate dal fuoco e lasciate raffreddare.
Imbottigliate. Grazie al suo alto tenore zuccherino, si conserva a lungo, meglio in luogo fresco.
2

ΜΟΣΧΑΡΙΣΙΑ ΓΛΩΣΣΑ ΣΕ ΚΟΝΣΕΡΒΑ ΜΕ ΛΑΔΙ ΚΑΙ ΜΥΡΩΔΙΚΑ ♦♦ TONNO DI LINGUA DI MANZO


ΜΟΣΧΑΡΙΣΙΑ ΓΛΩΣΣΑ ΣΕ ΚΟΝΣΕΡΒΑ, ΜΕ ΛΑΔΙ ΚΑΙ ΜΥΡΩΔΙΚΑ

Υπαρχει μια παραδοσιακη ιταλικη συνταγη, που εχει το παραξενο ονομα "τονος κουνελιου"! Οταν το πρωτοακουσα, νομιζα οτι εφταιγαν τα ανεπαρκη ιταλικα μου, αλλα μετα διαπιστωσα οτι προβληματιζει και τους ιταλους η προελευση του : τι ειναι επιτελους, κρεας ή ψαρι? Προκειται λοιπον για βρασμενο κρεας (κουνελιου στην προκειμενη περιπτωση) που γινεται κονσερβα, οπως ο τονος (το ψαρι), και διατηρειται μεσα στο ελαιολαδο (αναλυτικα η συνταγη εδω).
Σκεφτηκα να το δοκιμασω και με μοσχαρισια γλωσσα, που ειναι επισης απαχη και το αποτελεσμα ηταν ενας καταπληκτικος μεζες! Συνοδευει τελεια το ουζακι ή σερβιρεται ως ενα ακαταμαχητο ορεκτικο.

Υλικα : 1 μοσχαρισια γλωσσα ( περιπου 1,5 Kg),
                1 κρεμμυδι, 
                1 καροτο,
                κοκκοι μαυρου πιπεριου,
                1 φλ. του καφε ξυδι,
                1 γεματο κ.γ. αλατι,
                ελαιολαδο παρθενο εξτρα,
                φρεσκα φυλλα φασκομηλου,
                σκελιδες σκορδο.
Παρασκευη : 
Πλυντε την γλωσσα καλα. Βαλτε την σε ενα ευρυχωρο σκευος, προσθεστε νερο μεχρι να την καλυψει και το ξυδι. Αφηστε την να σταθει για 2-3 ωρες. 
Ξεπλυνετε την και βαλτε την σε μια ευρυχωρη κατσαρολα. Προσθεστε περιπου 2 ποτηρια νερακι, το κρεμμυδι ολοκληρο και χωρις την φλουδα του, το καροτο χοντροκομμενο και μερικους κοκκους πιπερι. Το αλατι μην το προθεσετε απο την αρχη, αλλα προς το τελος του βρασιματος. Βαλτε την να βρασει μεχρι να μαλακωσει (1 ωρα και εικοσι λεπτα περιπου σε χυτρα ταχυτητας, στην υψηλη πιεση, δυομισυ ωρες σε κανονικη κατσαρολα). Οταν βρασει και γινει τρυφερη, αφηστε την να κρυωσει μεσα στο ζουμι της. Επειτα στραγγιστε την, αφαιρεστε την πετσα, και κοψτε την σε φετουλες, παχους 0,5 εκ. 
Βαλτε τις φετουλες της γλωσσας μεσα σε αποστειρωμενα γυαλινα βαζα, εναλλασοντας τες, με τα φυλλα του φασκομηλου, φετουλες σκορδο και κοκκους πιπεριου. Οταν γεμισει καθε βαζο, προσθεστε το ελαιολαδο, μεχρι να καλυψει τελειως το κρεας. Εγω χρησιμοποιησα αγουρελαιο, παραγωγης μας μαλιστα, εξ ου και το υπεροχο σμαραγδενιο χρωμα! Κλειστε τα καπακια απο τα βαζα και βαλτε τα σε δροσερο μερος. Αφηστε τα για δυο μερες, να μαριναριστουν, πριν τα δοκιμασετε. Καλυτερα να μην βαλετε τα βαζα στο ψυγειο, γιατι το ελαιολαδο "παγωνει"; βεβαια, αν το αφησετε για κανα δεκαλεπτο εκτος ψυγειου, επανερχεται και γινεται ξανα διαυγες και ρευστο. Με αυτον τον τροπο, οι κονσερβες, διατηρουνται σιγουρα για εναν μηνα. 
Αν τωρα θελετε να τις διατηρεισετε για μεγαλυτερο χρονικο διαστημα (5-6 μηνες), τοτε καλυτερα να κονσερβοποιησετε τα βαζα, βαζοντας τα να βρασουν για μιση ωριτσα, μεσα σε μια κατσαρολα, καλυμμενα με νερο (10 λεπτα στην χυτρα ταχυτητας στην υψηλη πιεση).
Σερβιρετε την γλωσσα με το αρωματισμενο λαδακι της και περιχυνοντας την με χυμο λεμονιου.
Το λαδι που θα σας περρισεψει απο την κονσερβα, μην το πεταξετε; χρησιμοποιηστε το για να σωταρετε ή να μαριναρετε το κρεμμυδι ή τα λαχανικα που θα βαλετε σε ενα φαγακι - δινει απιθανη γευση!

 
TONNO DI LINGUA DI MANZO

Questa ricetta me la sono ispirata dal tonno di coniglio. E un antipasto saporito e un ottimo "meszè" per acconpagnare l'aperitivo greco per eccelenza, l' ùzo.
E passato già un mese da quando l'ho preparata ed è tuttora buonissima...

Ingredienti : 1 lingua di manzo (1,5 Kgr),
                            1 cipolla, 
                            1 carota,
                            grani di pepe nero,                   
                            1 tazzina del caffè aceto di vino,
                            1 cucchiaino colmo di sale,
                            olio extravergine di oliva,
                            foglie di salvia fresche,
                            spicchi d'aglio.
Preparazione: 
Lavate la lingua sotto acqua corrente. Ponetela in un recipiente capiente, aggiungete acqua fino a coprirla, e l'aceto. Lasciatela stare per 2-3 ore. 
Scolatela e poi lavatela bene. Ponetela in una pentola capiente, aggiungete la cipolla, sbucciata, la carota intera e qualche grano di pepe nero. Il sale non aggiungetelo dall'inizio, ma preferibilmente a fino cottura. Fate cuoceree la lingua fino a diventare tenera (1 ora e venti minuti nella pentola a pressione, a pressione alta, 2 ore e mezzo in pentola normale). Terminata la cottura, lasciate raffreddare nel suo brodo di cottura. Poi, scolatela, eliminate la pelle ruvida e tagliatela a fettine, spesse 0,5cm. 
Disponetele in vasi di vetro sterilizzati, alternandoli con le foglie di salvia, fettine d' aglio e grani di pepe. Coprite di olio di oliva. Io ho utilizzato l'olio di olive acerbe, e così si spiega il suo splendido colore verde. Chiudete i coperchi dei vasi e posizionateli in luogo fresco. Lasciate macerare per un paio di giorni e poi sono pronti ad assaporarli. 
Meglio non conservare i vasi nel frigo, perchè l'olio di oliva "si gela"; comunque, se lo lasciate per una decina di minuti a temperatura ambiente, ritorna liquido e transparente. Preparato in questo modo, si conserva per ca un mese. 
Se poi volete conservare il tonno di lingua per un periodo più lungo (magari 5-6 mesi), meglio sterilizzare i vasi, lasciandoli bollire dentro una pentola, completamente coperti di acqua, per mezz'oretta (10 minuti a pentola a pressione, pressione alta). 
Servite il tonno di lingua di manzo condito con succo di limone.

2

ΜΑΡΜΕΛΑΔΑ ΜΕ ΣΤΑΦΥΛΙ ΦΡΑΟΥΛΑ ♦♦ CONFETTURA DI UVA FRAGOLA


ΜΑΡΜΕΛΑΔΑ ΜΕ ΣΤΑΦΥΛΙ ΦΡΑΟΥΛΑ

Η ποικιλια φραουλα, εχει ενα ιδιαιτερο αρωμα και αυτο το σταφυλακι, ειναι ιδανικο για μια μαρμελαδα αρωματικη και με υπεροχο χρωμα!

Υλικα: 1 kg σταφυλι ποικιλιας φραουλα,
               350 gr ζαχαρη καστανη απο ζαχαροκαλαμο,
       απο 1 ενα λεμονι, τον χυμο,
               1/3 απο το κουταλακι του γλυκου, πηκτινη απο φρουτα.
Παρασκευη :  
Πλυντε τα σταφυλια, αφαιρεστε τα κοτσανια και τα κουκουτσια. Βαλτε τα σε ενα μεγαλο γυαλινο σκευος και σκεπαστε τα με την ζαχαρη. Αφηστε τα σε δροσερο μερος για 3-4 ωρες, ή ακομη καλυτερα, για ολη την νυχτα. 
Μεταγγιστε τα σταφυλια με το ζουμακι που εβγαλαν σε μια κατσαρολα και βαλτε την στη φωτια. Προσθεστε τον χυμο του λεμονιου και αφηστε τα να σιγοβρασουν για 40 λεπτα περιπου, αφαιρωντας τον αφρο που θα σχηματιστει, με την ειδικη κουταλα. Κατεβαστε την κατσαρολα απο την φωτια και πολτοποιηστε τα, με την βοηθεια ενος μπλεντερ χειρος, ή περαστε τα απο τον μυλο λαχανικων. Προσθεστε την πηκτινη και αφηστε τη μαρμελαδα να βρασει για περιπου 10 λεπτα ακομη, μεχρι να δεσει. 
Κατεβαστε την κατσαρολα απο την φωτια και γεμιστε τα αποστειρωμενα βαζακια οσο η μαρμελαδα ειναι ακομη καυτη. Γεμιστε τα βαζακια μεχρι 1εκ. απο το χειλος, κλειστε με τα καπακια και αναποδογυριστε τα. Αφηστε τα να κρυωσουν αναποδογυρισμενα, επανω σε μια σχαρα. 
Διατηρουνται για αρκετους μηνες εκτος ψυγειου. Οταν τα ανοιξετε, φυλαξτε τα στο ψυγειο.


CONFETTURA DI UVA FRAGOLA

L'uva fragola à una varieta molto profumata che e ideale per preparare una confettura con singolare profumo e colore.

Ingredienti : 1 kg d' uva fragola,
                            350 gr di zucchero di canna grezzo,
                       da 1 limone, il succo,
                            1/3 cucchiaino di pectina da frutta.
Preparazione : 
Lavate l'uva e asciugatela. Eliminate il raspo e i semi, ponetela in un recipiente capiente e coprite con lo zucchero. Lasciate riposare in luogo fresco per 3-4 ore, o per tutta la notte. 
Versate l'uva ed il suo sughetto, in una pentola, aggiungete il succo del limone e portatelo ad ebbollizione. Lasciate cuocere a fuoco dolce per ca 40 minuti, eliminato la schiuma che si formerà, con l'aiuto di una schiumarola. Ritirate la pentola dal fuoco e sminuzzate la confettura, frullando con un frullatore ad immersione, o passandola dal passaverdure. Aggiungete la pectina, portate la penstola sul fuoco e lasciate cuocere per ancora 10 minuti ca, fino ad ottenere la densità desiderata. 
Ritirate dal fuoco ed invasate subito in barratoli sterilizzati. Riempite i barratoli fino ad 1 cm dall'orlo e tappate coi loro coperchi. Capovolgete e lasciateli raffreddare capovolti su una gratella. Così si formerà il vuoto d'aria che garantirà una lugna conservazione. 
Viene conservata in luogo fresco per parecchi mesi. Una volta aperto il barattolo, meglio conservare poi in frigo.